کات کنم

بگو بیاد خاستگاری ۶ سال خیلیه 

راستش من نمیدونم اون چقد دوست دارە یا تو چقد اونو دوست داری،یا چرا نمیشه باهاش ادامه داد،اصلا اون چقد وابستته که بشە نظر داد چقدر میتونه دوریتو تحمل کنه

همه چیز به خودت بستگی داره

منم مث توام عذاب وجدان می گیرم

۶ سال خیلیه  اسیب میزنه 

من ۳ سال تموم کردم چن ساله خوب نشدم

شاید دیگه این حس برای خودتم‌تکرار نشه بیشتر فکر کن

در رابطه با ازدواج اصلا دلت برای پسر جماعت نسوزه

اینو منی میگم که ۴۱سالمه تجربه دارم

یادمه تازه دانشگاه رو تموم کرده بودم شاغل بودم با پسر ترم بالایی هم رشته خودم آشنا شدیم تا خواستگاری پیش رفتیم ولی به محضر و عقد‌نکشید به مرور از اخلاق هایی که داشت خوشم نیومد و کات کردم اونم گریه میکرد ها آنقدر التماس پشت تلفن میگف اگه به هم نرسیم من با هیچ‌کس ازدواج نمی کنم و فلان

حالا بعد فکر می‌کنی چی شد سال بعد با هم کلاسی دیگه ام که ترم پایین تر از من بود ازدواج کرد باورت میشه

به پسر جماعت اعتماد نکن نکن

اگه قصدت کات هست خودت میری بی خدافظی لزومی نداره منتظر اجازه از طرف مقابل باشی .منم با یکی چندین سال بودم بعد امسال تصمیم بع کات گرفتم هر بار بهش میگفتم منصرفم میکرد اخرش خیلی راحت بدون خدافطی کلا بلاکش کردم و رفتم ادامه زندگیم خیلی هم الان خوشحال و راضی ام

فک کنم ربطی ندارە،البته اینکه شما با تجربه اید درسته،ولی شما خودت هم بودی ازدواج می کردی باز،چون نمیشه تنها موند اصلا

و این تو مذکر پر ررنگ تره ،هرچقدم ک عاشق باشه نیاز داره ازدواج کنه و با کسی باشه،ولی خب اینکه تو مسئله ی ازدواج نباید دلت بسوزه کاملا درسته،چون ی عمر باید تاوان دلسوزی رو بدی

چون تا دعوا نمیکردم باهاش بهم بی توجه بود فقط دعوا به دعوا بهم توجه میکرد یه آشغال عوضی بود در این حد که برام دعا و طلسم زبون بند هم گرفته بود .وقتی رابطه ها خیلی طولانی میشه معمولا دیگه علاقه جاشو میده به عادت احساس میکنم فقط عادت کرده بود بهم که باشم حتی اگه یک ماهم سراغم نمیگرفت عین خیالش نبود فقط براش مهم بود نگهم داره و اسمی باشم و با کسی نرم 

عزیزم چرا پاش موندی اخه🙂

من ازدواج کردم با کس دیگه منظورم حرف های پسر های

الانم ۲تا بچه ۱۳و ۶ساله دارم

ولی نه ۲ماه بعد ازدواج کنه 

میدونم ازدواج کردید