هدفم این بود رتبه کنکورم بر خلاف انتظار پدرم اینقدر بد بشه،که بشکنه،خورد بشه از ناراحتی
اینکه دختر همکارش می‌دونم رتبه اش خیلی خوب میشه و کلی تعریف میکنن ازش ولی این سهمش فقط دیدن و حسا خوردن باشه
سه ساله بهش نگفتم پدر سه ساله که باهاش حرف نزدم،اونو عامل تک تک بدبختی هام می‌دونم
(رتبه ها نیومده ولی می‌دونم رتبه ام نجومی میشه)
عجب
مخاستم بگم بیا دستتو بکش سرم :)
بیشتر داری با خودت لج میکنی
ناراحت نیستی رتبت بد میشه؟
درکت میکنم که کاری کردن حتی حاضر باشی به خودت اسیب بزنی که نابود شن
منم بودم و هستم
اما چرا
عزیزم داری به خودت ضرر می رسونی و اینو بعدا متوجه میشی
بیشترین ضرر خودت میکنی
درسته پدرت ناراحت میشه ولی یه مدت کوتاه طول میکشه از یادش میره
ولی تو میمونی و یه عمر حسرت که کاش تلاش کرده بودم
زوده واسه جمع کردن این همه کینه تو وجودت❤
سلام عزیزم مشکلت با پدرت چیه
آینده‌تو، سال‌های جوونیت رو، فرصت‌هایی که دیگه برنمی‌گردن رو دود کردی، فقط که چی؟ که پدرت ناراحت شه؟ حالا که احتمالا رتبه‌ات نجومی میشه کی بازنده‌ست؟ اون؟ یا تویی که با دستای خودت آینده‌تو آتیش زدی؟
بابات الان: من ضرر کردم یا تو ؟
