ادم کمالگرایی بودم و فک میکردم با سخت گیری هام موفق میشم
پشت کنکور موندم کلی روانمو از دست دادم و اخرش مجبور شدم بهداشت عمومی برم برا مشکلات روحیم
ک اونم هیچ موفقیتی نداره توش
ن تنها ب ارزوم نرسیدم با سخت گیری هام
بلکه الان نگاه میکنم همه اون رفیقایی ک سال اول رفتن ی رشته بی ربط و بدون کنکور خوشبخت ترن هم اندامشون خوبه مثل من نبودن ک فقط تک بعدی بودم هم خوشگلن عمل بینی و ارایش خوب هم تفریح میکنن و میکردن
مثلا من همش گربه میخواستم داشته باشم دو سال تمام رو مغز بابام بودم تا راضی شد قبلشم همش میگفت ن که خیلی دانشگاه رشته خوبی اوردی ؟ حالا برا من گربه هم میخوای؟ اخرشم واگذاری اوردم ناراحت نیستم ک بچمو اوردم ولی خب
الان میبینم اونی ک رشتش از رشته الان من بدتره براش کادو تولد گربه بریتیش خریدن ۱۳ تومن حدودی (بیشتره خیلی قیمتش چون از اشنا خریدن انقدر فروخته)
من ن خوشگلم ن خوش اندامم وزنم خیلی بالاست
ن روحم سالمه ن ب چیزی ک میخواستم رسیدم
همه چیزمو دادم برای هیچی
عملا رفیقم تو چشمم نگاه کرد و گفت اون پسری ک تایپ توعه تو رو انتخاب نمیکنه منم گفتم میدونم و حقیقته
متنفرم از خودم
