من فکر میکنم ازدواج خیلی یه زن رو محدود میکنه
بعضی وقتا میگم اگه بخوام ازدواج کنم دیگه نمیتونم مثل یه ادم مجرد خوش بگذرونم و هدف هامو دنبال کنم
از اینکه برای یه مرد از خودگذشتگی کنم بدم میاد
حتی بچه هم مسئولیت داره و باید خیلی فداکاری کنی
پس زندگی خودم چی؟
شما همچین دیدگاهی ندارین؟
دارم
درکل نظرم اینه که مجردی متاهلی هرکدوم لذت خاص خودشو داره باید به وقتش کلی خوش بگذرونی از مجردی لذت ببری که حسرت نخوری
کاملا موافقم دو تا بچه متاهل هرروز گریه میکنم بابت شرایطم حالم ازین اوضاع بهم میخوره کاش برمیگشتم عقب و ازدواج نمیکردم تا اخر عمر مجرد میموندم
بله.بالاخره تاهل و همسرداری و خانه داری خواه ناخواه محدودیتهایی رو ایجاد میکنه.
نه
من متاهلم خیلی هم از زندگیم راضیم ولی کاملا با جملاتی ک گفتی موافقم با این تفاوت ک همه ی این چیزایی رو ک گفتی با عشق انجام بدی
متاسفانه همینه مگر اینکه اقا خودش واقعا هیچ مشکلی نداشته باشه
سنتی ازدواج نکن
قبلش قشنگ آشنا شو و مطمعن شو
عجله هم نکن
برای همین باید یه دوست و همراه انتخاب کنی که بقیه ی عمرتو باهاش سپری کنی، نه یه شوهر!
باید طرفتو خوب بشناسی که محدودت نکنه و درمورد هرچیزی با همفکری و درک همدیگه تصمیم بگیرید
اینطور هست چون بار مسولیت هات زیاد میشه اما خیلی بستگی به همسرت هم داره
بعد هم سن و سال هامو میبینم واسه عشق یه مرد ذوق میکنن انگار به جز این چیز دیگه ای تو ازدواج نمیخوان واسم عجیبه نمیگم اینکه کسی عاشقت باشه خوب نیست اتفاقا حس قشنگیه ولی ایا کافیه؟فکر کن یه نفر نه صد نفر عاشقت باشن چه اتفاق خاصی میوفته مگه
من تو متاهلی خیلی خیلی آزاد ترم عزیزم
بستگی به طرف مقابلت داره
حتما همینطوره خب اینم بخشی از زندگی هست خب اون موقع میتونی با همسر و بچه ها خوش بگذرونی ولی اگه حس میکنی این محدودیت هست وباعث آزارت میشه فعلا ازدواج نکن تا آمادگی بدست بیاری
خب مشخصه محدودیت میاره...من با این که شوهرم تو بچه داری خیلی کمک می کنه اما همچنان برام محدودیته...همین که شغلم رو کنار گذاشتم تا از آب و گل دربیان بعد دوباره سر کار برم خودش محدودیته و خیلی چیزای دیگه مسئولیت که میاد دیگه مثل سابق برای خودت نیستی.
