هیچوقت تو زندگیم رفیق نزدیک صمیمی ک بمونه برام نداشتم
دبستان تنها بودم مینشستم بازی بقیه نگاه میکرپک حسرت میخوردم
راهنمایی با ی اکیپ بودم ک رابطم بهم خورد یعنی نخواستن من باشم
از راهنمایی تا سال اخر ی دوست فاب داشتم ک اونم پیش دانشگاهی رفت با یکی دیگ رابطش با من قط کرد
و من تنها شدم
الان سی سالم ادامه تحصیل دارم مبدم اوایل دانشگاه ی اکیپ بودم بعد جدا شدم ادما درست حسابی نبودن
بعد با ی دختری ارتباطم زباد شد خیلی ز پیام میزد شش ماه باهم بودیم یکم رو بودنش حساب کرده بودم گهگاهی بیرون میزفتیم اما دوبار اخر ک قرار بود بریم بیرون من رفتم معطلم کرد نیومد بعدم عذر خواهی کرد اما من دیگ جوابشو ندادم چند بار پیام ز زد روزها بعدش ج ندادم
الن تنها اومدم رستوران نزدیک دانشگاه دیدم اونم با دوستش اومد تحویلش نگرفتم اما اون سلام کرد
کلا از چشمم افتاد من رفیق دوران تنهاییش بودم الان ادم جایگزینم کرد
یکی دیگ از دوستام از وقتی رل زذه کمتر میاد طرفم و پیشنهاد بیزون میده
اون یکی هم ی ادمبیخوده ک هزوقت خودش میخواد بیرون مباد
اللن خ تنهام دیگکسی دورم نیس قلبم شکسته
اللن دلم خ شکسته چرا تو زندگیم هیچ ادمی ثابت نمونده؟
این برام علامت سوال بزرگیه چرا همیشه تو زندگیم یا طرد شدم یا سریع یکی جایگزینم میشه؟ این چوضع رابطس
لطفا نگید منم همینم چون این داستان مدام داره برا من تکرار میشه ک هیچ دوستی برامنمیمونه