سلام. ببخشید اینجا تایپیک میذارم چون جای دیگه ای ندارم برا دردودل کردن. من حدود ۲۹ سالمه فوق لیسانس شیمی دارم معلم شیمی بودم تو شهرخودمون البته رسمی نه .کارمم خوب بود . تا اینکه وسوسه شدم تا برا کنکور بخونم از تابستون ۴۰۳ شروع کردم کم کم چون همزمان سر کار میرفتم و استپ هم کار میکردم خیلی کم میخوندم یه رل هم داشتم که سالها عاشق هم بودیم و هردو اولین رل هم بودیم ایشون دانشجو بود و خانواده هامونم میدونستن چون فامیل بودیم و قرار بود بعد دانشگاهش کارای عقدو انجام بدیم چون شهر دیگه بود دانشگاهش.ایشون خیلیییییی با کنکور خوندن من مخالف بودن میگفت باید بین منو درس یکیو انتخاب کنی براچیته آخه و از این حرفا. ولی من کم کم میخوندم و چون سرکارم میرفتم خیلی وقت نمیکردم بیام داخل گوشی فقط آخر هفته ها که میومد حضوری همو میدیدیم . بهش میگفتم من طول روز وقت نمیکنم شبا بهم پیام بدیم . فقط یه سال بخاطر من صبر کن که پزشکی قبول شم یه عمر حالشو ببریم میگفت من میدونم تو قبول نمیشی بیخودی وقت تلف میکنی . ما قبلش عادت داشتیم شبا تا خود صبح چت کنیم ولی بهش گفتم بیا فقط روزی دو سه ساعت چت کنیم چون من صبحا زود پامیشم درس میخونم بیخوابی داغونم میکنه ولی شروع میکرد بحث کردن که تو منو به درس و کار ترجیح میدی در حالیکه من فقط خواستم یه سال صبر کنه که یه عمر خودمونو ببندیم
در نهایت کم کم سرد شد ولی کات نکرده بودیم که رفت با یکی از همکلاسی هاش رل زد که پسره از خودش کوچکتره و فقط سر زبون داره نه شغل داره نه هیچی. بهم گف اون برعکس تو بهم توجه میکنه درحالی ک من قبل اینکه واسه کنکور بخونم همه کار براش میکردم فقط خواستم یه سال برام صبر کنه همین. در نهایت من تراز کنکورم شد ۱۰۶۰۰ و معدلم ۱۹.۵۷ و پزشکی میارم ولی خیلی پشیمونم که عشقمو از دست دادم. بنظرتون ارزششو داشت؟؟؟
