امام صادق گفته: تا کاری محکم نشده درباره آن با کسی سخن نگویید.
این رو واقعا چندین بار امتحان کردم. اگر در مورد کاری صحبت نکنیم، خیلی بهتر پیش میره. نمی گم کلا مخفی کاری کنیم. اول کار که هنوز به جایی نرسیده بله کسی نگیم بهتره.
اما در مورد خواستگاری، این مورد رو بیشتر بایستی رعایت کنیم. اول این که چشم بعضی ها میوفته دنبال خواستگاری ما. دوستی داشتم که شرایط ازدواج نداشت، اگر بهش میگفتم، دلش می شکست. افراد دسته دوم حسود هستند و سعی میکنند کار شکنی کنند. مثلا کسی بود که تا خبر دار شد به یکی از اقوام که خونه بدون مستاجر داشت زنگ زد و گفت یه وقت خونت رو به فلانی ندی ها، معلوم نیست تا چند ماه دیگه چی پیش میاد، بده اجاره پول دستت باشه.
دوم این که خودمون اذیت میشیم. هی هر هفته باید پیشرفت کار رو به دویست نفر توضیح بدیم و قضاوت کردن اونا و راه حل های تخیلی اونا رو گوش بدیم. من فقط به خواهرم گفته بودم، بعد از یک ماه واقعا از این که پشت تلفن بایستی توضیح میدادم خسته شدم. مادر بزرگم هم فهمیده بود گفت چه خبر، گفتم به مشکل بر خوریم و فعلا به هم خورده. اصلا حوصله این کارا رو نداشتم. توی تصمیمات ما هم دخالت میکنند مثلا یکی بود گیر داده بود که نه نباید دو روز پشت سر هم برای دختر خانم گل بگیری خب شما چکار داری.
در کل ذهن آدم به هم میریزه، تمرکز رو از دست میدیم و ممکنه کار انجام نشه. حالا بعد از این که انجام نشه، میشیم درس عبرت بقیه. هی توی جمع موضوع رو پیش می کشند ما رو مقصر می کنند و مثلا میگن که بهش گفتم فلان کار رو بکن، نکرد و این بلا سرش اومد.
واقعا گفتن این جور چیزا فقط دردسر داره. من به دوست صمیمیم هم نگفتم، ناراحت هم شد. اشکالی ندارد.