مادر شوهر

من حالا شوهرم چیزی نمیگه اما مادرش چرا همیشه غیر مستقیم و مستقیم بهم حرفایی میزنه، آرزوم اینه بتونم خونه بخرم از اینجا برم

من همش تو خیابون نگاه به خونه زندگی مردم میکنم که تو خونشون راحتن، اما من حتی به تغییر کوچیک نمیتونم تو خونه ام بدم ، همه چی از نظر من آوانته امانت با منت

من که نمیتونم وسایل مادر شوهرم رو بفروشم اون خودش باید میکرد، من هم گفتم طلا میگیرم به جایش از خانوادم تا بشه سرمایه بتونم خونه بخرم ، شوهرم هم اتفاقا می‌گفت نمره بیا با همین زندگی کنیم اول زندگی خرج زیاد نکنیم تا یه سرمایه ای داشته باشیم، تو اینا رو میگی اما خبری از من نداری، من نه عروسی گرفتم نه عقد نه لباس خریدم نه جهیزیه و نه مهریه، 

می‌خواستیم ساده برگذار کنیم،  فقط رفتیم محضر و اومدیم خونه، خودمون خواستیم من با پدر و مادرم جنگیدم تا راضی بشن به ازدواج ساده

من نیاز ندارم مادر شوهرم برام وسیله بخره اما اگه کهنه هاست رو داده به من حق داره زخم زبون بزنه و تحقیر کنه و منت بذاره ؟

به خاطر وسایل؟

اصلا بچه دوست نداریم هر دو ، قرار نیست بچه ای باشه

بی محلی میکنم چون جوابشم بدی اون حرف خودشو میزنه، ازش خوشم نمیاد، درسته خیلی بهمون خوبی کرده اما به وقتشم جوری زخم زبون میزنه که خیلی شبا زل زدم به سقف و خوابم نبرده آرزوم اینه یه خونه خوب بخرم و برم از اینجا، من ازش خوشم نمیاد بقیه هم خوششون نمیاد به جز بچه هاش،