قدر داشته هامو میدونم همیییشههههه هم بابتشون سپاسگزارم
ولی بعضی وقتا نداشته ها و کیبودهام پررنگ میشه برام و افکارمو تار و کدر میکنه..
مثل اینکه ماشین نداریم.پشتوانه مالی نداریم و فکر درمورد آینده باعث اضطرابمه.
اینکه تا به این سنم تجربه مسافرت جالبی نداشتم.اینکه خاطرات زیادی ندارم.
اینکه خانوادم در حال حاضر توانایی خرید یه گوشی خوب ندارن که حداقل یه دوربین معمولی داشته باشه
قیافم بعضی وقتا خیلی رومخمه
دیشب تو یه جمعی بودیم وقتی گوشی و ماشین آدمارو میدیدم بهم میریختم...
البته انسان به امید زندست
همیشه دعا میکنم که راهی برام باز بشه که بتونم به آرزوهام برسم و برای خانوادم هم کاری کنم🤍
