یه دختر ۱۳ ساله دارم خودم ۴۰ سالمه زیاد بچه دوست ندارم ولی از آینده ی دخترم میترسم از یه طرفی هم تک فرزندای شاد رو میبنیم همه چیز دارم و اینکه الان جامعه خیلی خیلی بد هستش دخترای ۱۴ الی ۱۵ ساله مخصوصا تو شهرهای شلوغ خیلی بارداری های ناخواسته دارند زگیل تناسلی میگیرن پسرها بد شدن اجتماع خرابه میگم همین یکی رو با کیفیت بزرگ کنم بهتره دندون برام نمونده نمیدونم ۴۰ سال فاصله ی سنی آیا درسته دوستانی که تن مذهبی دارید و معتقد به یک سری مسائل هستید لطفا گارد نگیرید میخوام منطقی جواب بدید ببینید دوستانی که بالای ۳۵ سال ازدواج میکنن حتی حق دارند تا یائسه میشن بچه بیارند ولی نه منی که ۲۴ سالگی ازدواج کردم یا مادرانی که واقعا عشق به بچه دارن حوصله دارند فرق دارند با منی که حال و حوصله ندارم نمیدونم بچه ی دیگه بیاد حالمو خوب میکنه یا بدترم میکنه یه بارداری دوم داشتم سقط شدن تو اون زمان مادرهایی با دوتا بچه میدیدم بدم میومد ازشون تک فرزندا رو بهشون حسودیم میشد از زندگی افتاده بودم جون نداشتم اصلا حوصله ی خونه و زندگی نداشتم به شوهرم تو اون دوماه اصلا نتونستم برسم روزی که ناخواسته سقط شدم یه چند روز گریه کردم بعد انگار به روند عادی زندگی برگشتم الانم بین زمین و آسمان معلق موندم خدایا بهم یا عقل بده یا صبر