بدون شوخی بخوام بگم
شاید بخاطر شیوهی جذب معلمها به تازگی
که یک سری بر اساس سنجشهای بدون مبنا و یک سری بر اساس آزمون استخدامی قبول میشن، توی سالهای اخیر افرادی جذب این شغل شدن که معیارشون فقط درآمد و شغل ثابته.
یعنی اون عشق معلمی وجود نداره.
نمیگم همه
ما خیلی معلم خوب داریم
اما همیشه بدها بیشتر به چشم میان.
دوم اینکه جامعهی آماری مادرهایی که فرزندشون مدرسه میره بیشتره در نتیجه نارضایتی هم بیشتره.
شغل من هم همینه
وکلایی که فقط دنبال پولن و ولع درآمد دارن
دید مردم رو به این رشته خراب کردن
ولی من خودم میدونم درآمدم سالمه یا نه
در کل هر کس بر اساس تجربیاتش نظر میده.
این ربطی به حسرت داشتن و عقده داشتن نداره