(تاپیکم صرفا برای درددله)
عاشقش بودم..هرسال محرم میومد شهرمون(خونش ی شهر دیگه بود)
کل ده روزو تقریبا باهم بودیم
مهربون ترین آدمی بود که تو زندگیم دیدم هیچی جز مهربونی ازش ندیدم...به گفته پسرش منو واقعا اندازه پسرش دوست داشت:)واقعا فرشته بود حتی تصورشم نمیتونین بکنین چقد خوب بود
و من بعد از فوتش واقعا همیشه ته دلم حالم بده میترسمم به کسی بگم حتی به بابامم نمیگم چون حس میکنم منطقی نیست برای عمه انقد دلتنگ باشم🥲💔ولی خب اون واقعا برای من خیلی فراتر بود انگار که عضوی از خونوادم بود
جیگرم براش کبابه اندازه هزارسال سختی تو زندگیش کشید ولی یبارم آدم بدی نشد
خیلی جاش خالیه🖤یه فاتحه میشه براش بفرستین
