مامانم میگه میبرمت مسجد به شرطی که به مردم نگی میبرمت تیمارستان

خب بگی ک واسه خودت بد میشه

😐😐🗿 

چرا باید بگی به اونا ربطی ندارد اصلا

نه چون مردم کاری نمیتونن بکنن فقط یه کار می‌کنی خانواده اذیتت کنن برا چی بری تیمارستان اصلا

برای چه مشکلی میبرنت؟ شایدبرای خودت بهتر باشه قصد درمان داشته باشن خانواده. درضمن به هرکی بگی نهایتش فک میکنه دیوانه شدی یا دلش بحالت بسوزه اکثرا مردم دخالتی نمیکنن عزیزم انشالله که هرچی به صلاحت پیش بیاد

خب حتما نیاز داری که میبرنت تیمارستان هم که الکی کسیو قبول نمیکنن

ببین از تیمارستان رفتن نه بهتری نه خجالت بکش بالای منم سه ماه تو تیمارستان بستری بود چیز خجالت آوری نیست 

اگع مشکل اعصاب و روان داری سالی یکی دوبار بستری شی به نفع خودته. چرا مقاومت میکنی. اگه این مشکلات یا سه تاشو داری مبتلا ب این بیماری هستی

وسواس تو هرچیزی 

فرار از خانه

حرف زدن زیاد یا منزوی بودن 

مودی بودن یعنی حالا یهو تغییر میکنه

بحث کردن زیاد 

پریدن ب خانواده 

مشاجره و دعوا یا شکوندن چیزی یا داد و فریاد زدن

سریع عصبی شدن 

کمکی بهت نمیکنن 

بدتر ابرو خودتو میبری

خانوادتو اذیت نکن ک‌ نبرنت تیمارستان

هیچ اشکالی نداره. حتی اگع تا همیشه باشه، هرچند ترفندایی هست ک میتونی تا نهایتا سه سال حالتو خوب کنی. شرطش اینه اول بپذیریش بعدش خودت بخوای خوب شی. منی ک الان اینو دارم بهت میگم کسی رو دیدم خیلی شرایطش از شما بدتر و حادتر، ولی کلاس نارنان و قدم رفت و چنتا قرص اعصاب، الان خیلی خوبه، همه ما یه مریضی هایی تو وجودمون داریم، هر انسانی مریضی داره، فقط نوعش فرق میکنه، اگه فردا صبح وقتی پیامم رو دیدی، خواستی بپذیریش برو پیش پدرت و بگو قبول دارم نیاز به بهبودی دارم و میخوام شما هم تو این راه منو درک کنین و کنارم باشین. از امروز میپذیرمش و میخوام خوب شم و بعدشم ازدواج کنم، از همین فردا بهبودی رو احساس میکنی، روز به روز بهتر میشی و احساس بهبودی، نشاط میکنی و به زندگی جدید سلام میکنی، فقط شروعش سخته، همون لحظه اول، فقط پذیرشش سخته، وقتی شروع کنی میبینی چقدر راحته و چقدر حالت خوب میشه

مریضی هست و خودشونم نمیخوان اینجور باشن، مریضی اعصایب همراه با پنیک، اصلا دست خود آدم نیست. فقط این بنده خدا کسی رو نداره راهنماییش کنه چیکار کنه، روانشناس، روانپزشک و البته کلاس های نارنان و قدم که خییلی خوبه