بماند به یادگار 1404/04/10
امسال تولدم برعکس سال های گذشته
نه منتظر دسته گل و کادو
نه منتظر سورپرایز تولد و شلوغی
نه منتظر اینک ببینم کی اولین نفر به یادمه!!...
نه نشسته بودم گوش به زنگ که کدوم رفیق بهم زنگ میزنه !!....
البته 21 سالگی درس بزرگی بهم داد
اینکه بعضی ها رفیقت نیستن !🤫
به ظاهر آرزوی خوشبختی و موفقیت
ولی .....
امسال برای اولین بار حس کردم یکم بزرگ شدم و بیشتر آگاه شدم نسبت به آدما و ذاتشون
بیشتر از خودم توقع دارم تا بقیه
صبحو که شروع میکردم تا شبش امیدم به خودش بود و بس....
21 سالگی روز به روز شو سخت تلاش کردم .
شباشو تا صبح گریه کردم از استرس و ترس که اگه نتونم ! اگه نشه!
صبحش دوباره پاشدم و ادامه دادم
و چشامو رو حرفای ناامید کننده بستم ...
خواستم بگم اگه اون روزا نبودن
و اگه اون آدما ناامیدم نمیکردن اگه با حرفاشون لهم نمیکردن الان به اینجا نمی رسیدم......
22سالگی امیدوارم همینقدر فوق العاده باشی برام ❤️🙂
