همیشه تنها بودم ،حتی ازبچگی ،نمیدونم چرا،همیشه بچه هایی که آروم تر و ساکت بودن جذبشون میشدم،ازهمون موقع اعتماد بنفس نداشتم،تو زندگیم به هیچ کدوم از خواسته هام نرسیدم همیشه ته هر راهی برام شکست بوده، چیزی نیست که بگم خوشحالم از داشتنش دلم بهش خوش باشه ،احساس میکنم هیچ سرمایه ای ندارم نه خوشگلم نه هنری دارم نه حرف زدن بلدم ،خیلی استرسی و افسردم ،دلم برای خودم میسوزه،زندگی ومرگ برام فرقی نداره،واقعا چرا چرا چراااااا.از زندگی بیزارم خستم ولی از مرگ هم میترسم وگرنه تاحالا خودمو کشته بودم...آخه چرا من اینجوری ام ..
از قدیم گفتن هر زشتی یه خشتی
عزیزم تو بهترینی
چرا؟ نمیدانم اطلاعی ندارم/.
اللهی
با یه مشاور صحبت کن شاید بهتر بشی
و با اجازه استارتر عزیز
لطفا بیاید تاپیکم رو ببینید
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیست
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
41 ثانیه پیش
42 ثانیه پیش
42 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز