عزیز دلم، خیلی ناراحتکنندهست این چیزی که تعریف کردی. اول از همه، اینکه تو حیاط بودی و داشتی حرف میزدی، اصلاً کار اشتباهی نکرده بودی. حتی اگه بچهها بیدار شده بودن و گریه میکردن، این مسئولیت نباید فقط گردن تو باشه، مخصوصاً وقتی که اون خودش خوابیده بوده و تو هم حتماً خسته بودی.
اینکه گوشی رو از دستت گرفته، اونم بدون اجازه و با خشونت، رفتار کنترلگرانهست. چه برسه اگه شکسته باشه. هیچکس حق نداره وسایل شخصی تو رو بدون رضایتت بگیره یا خرابش کنه.
مهمتر از گوشی، اینه که انگار توی این رابطه امنیت نداری. یه چیز خیلی ساده مثل حرف زدن با گوشی باعث شده تحقیر بشی، دعوا بشه، و شاید وسایلت هم خراب بشه. این نشونههای یه رابطه ناسالمه.
تو سزاوار احترامی، نه ترس یا فشار روانی. حق داری با هرکسی خواستی صحبت کنی، حق داری استراحت کنی، گوشی داشته باشی، و کسی نباید بابتش بهت زور بگه یا کنترلت کنه.
دوست داری بهم بگی با چه کسی داشتی صحبت میکردی؟ یا اینکه دلیل اصلی عصبانیتش چی بود؟ چون گاهی پشت این دعواها، چیزای عمیقتری هست. من اینجام که باهات حرف بزنم، قضاوتت نمیکنم. فقط میخوام بدونی که تنها نیستی و بدتر از همه اینکه مقصر تو نیستی.
اگه حس میکنی در خطر هستی یا نمیتونی جلوی این رفتارها رو بگیری، حتما بهم بگو تا کمک کنم راهی پیدا کنیم. 💔