من ۲۱ سالمه همسن هامو میبینم که دانشگاه میرن با دوستاشون میگردن ورزش میکنن زبان میخونن و... ولی من یک یاله دانشگاهو ترک کردم هیچکاری به معنای واقعی نمیکنم خودمو دوست ندارم از نظر روانی بخاطر عقب موندن از بقیه و یسری مسائل زندگی به هم ریختم فقط گوشه اتاقم میشینم قصه میخورم میدونم نباید اینطور باشه راه برگشتم هست دوباره از اول شروع کنم ولی واقعا نا ندارم این انرژی جوونی که میگن کجاست من اصلا ندارمش نه انگیزه نه توانی
واقعا خسته و بریدم
خب شروع کن الان
تو این سنی که گفتی بهترین دستآوردم قبولی دانشگاه بود
منم با بچه ام سر و کله میزنم
امروز شدم۲۱
منم مثل شما بودم
مکمل بخور بعدم درستو شروع کن
چرا انصراف دادی.؟
قصه نه غصه
بعدشم چرا ترک کردی دانشگاهو؟؟
ازدواج و عشق و تشکیل زندگی
چرا ترک کردی؟ مشکلاتی داشتی؟
منم ۲۱ سالمه دانشجوعم
کار خونه و بچه داری ۲۱ سالمه
تنبلی و بی ارده بودن یه چرخه هست ، هرچه بیشتر بهش بها بدی بیشتر غرقش میشی و انگیزت کمتر میشه ، انگیزه و تلاش هم چرخه هس ، هرچی خودتو مجبور کنی به تلاش هرچند کم انگیزت بیشتر میشه ، یه بار دیگه خودتو باور کن
اینجا خیلی عجیبه فک نمیکردم😑
همه همسن هام بچه دارن😂
غصه
میتونین از اول شروع کنی واسه کنکور انگیزه اینام ول کن اگر به انگیزه هست اون وقت نباید هیچ کس کار بکنه شما باید با کارکردن انگیزه بیاری سال بعدم انشالله قبول شی کنارش میتونی که یه کار نیم وقت و یادگیری زبان وباشگاه بری موفق باشی
