دارم میخونم
ولی امروز سر یه موضوعی با مادرم بحثم شد کلا ریختم بهم بعد دوباره مادرم و پدرم و برادرم باهم بحث کردن از 7 و 40 تا الان نخوندم
مامانم الان پرسید چی میخونی نتونستم دروغ بگم با حالت عصبانیت از اتاقم رفت بیرون
دلهره و اشوبی که تو دلمه داره ذوبم میکنه
خارج از داستان بگید دیدتون چجوریه الان راه منطقی چیه
یه برگه بردار روش بنویس ذهنت خالی بشه تا قبل خواب بخون
همش طبیعیه ولی یکم که بیشتر میشه خودتو جمع کن الان دیگه برو بخون دعوا و اینا همیشه هست ولی فرصتا نه
نمیتونم بخونم
ترسیدم چون قبلا یه شرایطی داشتم که میترسم برگردم به اون دوران
نمیدونم دارم بهونه میارم یا چی فقط میدونم ای کاش مامانم الان باهام صحبت میکرد میدونه نمیتونم تنهایی از پسش بر بیام اما چون عصبانی بود رفته تاکی قراره ادامه داشته باشه؟
اگه خودم نتونم خودمو جمع کنم و دوباره همه چی از نو چی؟
خدای من
ببین اگه میخوای موفق بشی وارد هیچ حاشیه ای نشو فقط بخون
اگه میخوان باهات بحث کنن بگو شما درست میگید اشتباه کردم
مهم نیست اسمشو بذاری بهونه یا چیز دگ، مهم اینه آخرش خودت ضرر میکنی
شما در طول سال مریض میشی، پریود میشی سردرد میگیری کلی اتفاق ممکنه بیفته، نخوندنات رو بذار برای اون زمان ها ک چاره ای نداری
درسته اتفاقا برای همین موضوع حاشیه با مامانم بحثم شد
من هر حرفی میزنم تا باهاش صحبت کنم ادامه نمیده میگه فعلا هیچی نگو تا بعد کنکور
تا یجایی خیلی راه اومدم اما واقعا امروز بهم برخورد انگار که حساب نمیشم گفتم دیگه حرفی نمیزنم ..
اومد تو اتاق پیشم نشست اما من تو نی نی سایت بودم
چیکار میکردم؟
گفت چی میخونی چیزی نگفتم فهمید نمیخونم رفت بیرون با عصبانیت
راستش خیلییییییی خیلییییی حالم بده
نمیگم من مقصر نیستم فقط میگم اون میدونه بهش گفتم من تنها نمیتونم
