کاش زشت نبودم

به خاطر جنگ مجبور شدم بیام خونه‌ی مادربزرگم اینا یه شهر دیگه 

همش خونشون مهمون میاد و من همش با استرس میرم حمام که مبادا کسی منو ببینه همش با استرس صبح بیدار میشم کسی منو نبینه اینکه شبا صورتمو میشورم و به خاطر همین واقعیتی که شب وقت خواب معلوم میشه هیچوقت دلم نخواست ازدواج کنم مشکلم رنگ پوستمه همش پنکک دستمه 

اصلا یه جوریم اصلا قیافم شیک نیست 

پوستم زرده انگار همش پنکک روشن میزنم چون خیلی تغییر می‌کنم 

در حدی که دخترداییم بهم میگفت خواستگاری برات اومد کم آرایش کن 

من زیاد آرایش نمیکنم اصلا منظورش تغییر اساسی با پنکک به پوستم بود 

چشمام روشنه بدون ریمل ریز و بی‌حالت و داغونه با ریمل و مداد خیلی تغییر می‌کنم 

لبام کبود و بی‌رنگه مریضم انگار 

موهام بدحالته مدام باید اتو به دست باشم 

دماغم کوفته‌ای و نوکش افتاده 

ناخنام داغون خشک و خشن رگای برجسته دارم بدنم شل و ... متنفرم از خودم 

فکر میکنی عزیزم. مطمئنم از زیبایی عادی برخورداری 

فقط کسی که جای من باشه متوجه میشه چقدر آزار می‌بینیم سر این که قیافه‌ی خوبی نداریم 

خودمو نمیتونم بپذیرم به هیچ وجه حداقل تا الآن که ۳۱سالمه 

تاثیر حرف اطرافیانم هم بی‌تاثیر نیست اینکه صورتشو با کرم روشن کنه بدنشو نمیتونه که و حرفای خیلی بدتر 

خدا میدونه چقدر احساس نیاز به همدم رو درونم سرکوب کردم و به خاطر اینکه نمیتونم قیافه‌مو بپذیرم خودمو اذیت کردم 

حتی روی تحصیل و آیندم هم تاثیر زیادی داشت چون وقتی شدید درس میخوندم افتضاح میشدم باعث وسواس فکری شد برام طوریکه فکر میکردم درسم داره مانع رسیدگی مم به خودم میشه چون فشار زیاد منو داغونتر می‌کرد باعث افت تحصیلی ناخواسته‌م شد وسط امتحانات خواستگار سنتی میومد از اینکه به خاطر داغون شدن چهرم سر امتحانات و نیاز به آمادگی داشتم استرس میگرفتم رد میکردم بعد هم تمرکزم از امتحاناتم به هم می‌ریخت هم از خودم بیشتر متنفر میشدم که چرا همش باید به خودم برسم و نقاب بزنم 

ممنونم از محبتت عزیزم. نه تنها اغراق نکردم بلکه کلی موارد رو نگفتم اندامم عین پیرزناست 

مادرم با شصت و دوسال سن از من باطراوت‌تره و بدن محکم‌تر و عضلانی‌تری داره 

من صورتم مرده‌ست انگار باید پسر میشدم هیچ چیز طبیعی زیبا و با ظرافتی در من نمیشه پیدا کرد 

فقط صدام زنونه‌ست 

اصلا نمیشه مقایسه نکرد من نکنم رفتاری که باهام میشه رفتاری که با یه خانم معمولی یا زیبا میبینم که چطور به خاطر اینکه رنگ پنککم پاک شده و پوست کدرم باعث شده کل اجزای صورتم بره زیر سوال رفتار همون فرد رو با من متفاوت کرده مقایسه ایجاد میکنه 

متاسفانه با هدف درس نخوندم ولی پرتلاش و درسخون بودم زمانی فهمیدم هدف چیه و هدفمند تحصیل کردن یعنی چی که شرایط تغییر مسیر نداشتم 

درگیر افسردگی شدید به خاطر مشکلات خانوادگی پیدا کردم و طبیعتا نتونستم مستقل شم و مدتی بود دنبال کار تو خط تولید کارخونه‌ها افتادم که جنگ شد و شرایط مالیمونم فقط درحدی که دستمون به دهنمون برسه‌ست 

ولی ممنونم از توصیه‌های ارزشمندت 

مگه کسانی که زیبایی دارن یا معمولین زیبایی عادیشون شرطی بوده که برای آروم کردن دلم اینطور فکر کنم؟ وقتی کسی رو دوست داشتم و بعد سالها انتظار از سر اینکه دختر خوبیم ولی ظاهرم مورد پسندش نبود و مادر و خواهرش بی تعارف دختر زیبا براش در نظر گرفتند و اون از سر ترحم میخواست با من ازدواج کنه ولی نذاشتن بیام بگم خدارو شکر سلامتی دارم زیبا نیستم؟ 💔 زیبایی برای این مرحله تا حد نسبی لازمه چرا من این شکلی به دنیا اومدم چرا باید سرم پایین باشه 

ممنونم از انرژی مثبتی که به من ترزیق کردی که قطعا از درون خودتون نشئت گرفته 

یاد حرف بچه‌ی نزدیکانم افتادم که بعضیا کمال و جمال دارن بعضیام کمال و خب این بچه طبیعتا نظر بزرگترا رو به من منتقل کرده بدون اینکه از تاثیر کلامش روی روح و روان من آگاه باشه 

منم استعداد دارم برای تغییرات بدنی اما هر دفعه یکی از اعضای بیمار خانواده پارازیت ایجاد میکنه کلی منو از زندگی عقب میندازه انقدر خودم و خانواده‌م رو اذیت کرده که افسردگی شدید گرفتم و کلا خودمو رها کردم 

اگر طبیعی ظاهرم خوب بود این مشکلاتو نداشتم