سریال دارک

ما دخترهای غمگین شانزده ساله ای بودیم که فکر میکردیم اگر میشد رنگ موهایمان را روشن کنیم تکلیفمان هم روشن می شد. ما با ماتیک های قایمکی و کابوس های یواشکی و آرزوهای دزدکی. ما و کارت پستال های ( سوختم خاکسترم را باد برد . بهترین دوستم مرا از یاد برد ) ما و شعرهای دوران مدرسه . اولین دست نوشته هایی که توی دفتر کوچک یادداشت می نوشتیم و مشاور دیوانه به خیال اینکه این یک نامه برای پسر مردم است از ما می دزدید.ما که تمام عمر ترسیدیم دختر بدی باشیم .ترسیدیم مقنعه هایمان چانه دار نباشد و چشم سفید باشیم.ما که توی کتاب هایمان فروغ نداشتیم چون فروغ میان بازوان یک مرد گناه کرده بود .ما فقط یاد گرفتیم مثل کبری تصمیم های خوب بگیریم .و آن مرد ...هرکه می خواد باشد .مهم این است که داس دارد....

🤍💍//با احترام،به دلیل تاهل هیچ گونه درخواست دوستی تحت هیچ عنوانی از هیچ جنسیتی پذیرفته نمیشود.ممنون از درک و شعور شما//تگ ممنوع//اگه تو تاپیکی پست میذارم بر اساس تجربیات خودمه و مخاطبم استارتره،اگه مخالف هستی و ادب کافی نداری ریپ نزن،ریپم زدی شاکی نشو که چرا فحش میدم عزیز دلم،من متاسفانه لال نیستم//

ما دخترهای غمگین شانزده ساله ای بودیم که فکر میکردیم اگر میشد رنگ موهایمان را روشن کنیم تکلیفمان هم روشن می شد. ما با ماتیک های قایمکی و کابوس های یواشکی و آرزوهای دزدکی. ما و کارت پستال های ( سوختم خاکسترم را باد برد . بهترین دوستم مرا از یاد برد ) ما و شعرهای دوران مدرسه . اولین دست نوشته هایی که توی دفتر کوچک یادداشت می نوشتیم و مشاور دیوانه به خیال اینکه این یک نامه برای پسر مردم است از ما می دزدید.ما که تمام عمر ترسیدیم دختر بدی باشیم .ترسیدیم مقنعه هایمان چانه دار نباشد و چشم سفید باشیم.ما که توی کتاب هایمان فروغ نداشتیم چون فروغ میان بازوان یک مرد گناه کرده بود .ما فقط یاد گرفتیم مثل کبری تصمیم های خوب بگیریم .و آن مرد ...هرکه می خواد باشد .مهم این است که داس دارد....

هر نری که درخواست میده بهتره بره در مورد پدر واقعیش تحقیق کنه

ما دخترهای غمگین شانزده ساله ای بودیم که فکر میکردیم اگر میشد رنگ موهایمان را روشن کنیم تکلیفمان هم روشن می شد. ما با ماتیک های قایمکی و کابوس های یواشکی و آرزوهای دزدکی. ما و کارت پستال های ( سوختم خاکسترم را باد برد . بهترین دوستم مرا از یاد برد ) ما و شعرهای دوران مدرسه . اولین دست نوشته هایی که توی دفتر کوچک یادداشت می نوشتیم و مشاور دیوانه به خیال اینکه این یک نامه برای پسر مردم است از ما می دزدید.ما که تمام عمر ترسیدیم دختر بدی باشیم .ترسیدیم مقنعه هایمان چانه دار نباشد و چشم سفید باشیم.ما که توی کتاب هایمان فروغ نداشتیم چون فروغ میان بازوان یک مرد گناه کرده بود .ما فقط یاد گرفتیم مثل کبری تصمیم های خوب بگیریم .و آن مرد ...هرکه می خواد باشد .مهم این است که داس دارد....