وای این حرکت ما خانوما زننده تر از پس زدن آقایون هست،آخه چرا میریم سمت کسی ک واسمون ارزش قائل نیست آخه چرا خودمون رو کوچیک میکنیم،خودم چند بار رفتم سمت همسرم اونم با غرور تمام پس زد منو...بیشتر از اینکه از اون بدم بیاد از اون رفتار خودم متنفرم
منم چند بار رفتم تا حالا پسم نزده بود این اولین بار بود. ولی به قول شما اشنباه سمت این ادمهای بی لیافت رفتن. برای همین دیگه بهش محل نمیدم. لباسامو برداشتم و با اینکه جاده ها بسته بود نمیتونستم از تهران برم رفتم خونه دوست مامانم. اونجا موندم تا راه باز شد و رفتم. حتی دو روز بعدش برام پول ریخت ولی من پسش دادم. من دیگه سمتش نمیرم. همیشه کوتاه اومدم و دیگه تموم. دیگه بسمه
نمیدونم چند سالته موقعیتت چیه مستقلی یا نه...ولی این شرایط سخته من که کم آوردم هیچ قانونی به نفع ما نیست باید خودمون فقط دلمون به خودمون بسوزه...الان هیچ کدوم از پرونده های من میش نمیرن برعکس تمام پرونده های اون جلو رفته حتی رای هم گرفته...من خیلی خسته ااااام
من چهل سالمه. مستقل هم نیستم متاسفانه. هیچ برگ برنده ای هم ندارم. تازه همسر من خودش تو دادسرا کار میکنه و حسابی گردن کلفته. پدر و مادرم حمایتم میکنن ولی خب وضع مالی خوبی برای اینکه من مستقل بشم ندارن. خب پونزده ساله خونه داشتم عادت کردم الان نمیتونم دوباره دحتر خونه بشم. من که مجبورم توافق کنم و حدا بشم. دوست من مهرش رو گذاشت احرا ولی بعد از چهارسال همونم بخشید و طلاق گرفت. فقط خدا رو داریم. من همون سیصد تا رو که گفته میگیرم میرم یه جا یه خونه کوچیک رهن میکنم و میرم سرکار. البته اگه اوضاع کشور خوب پیش بره. یعنی از هیچی شانس نداریم
منم۳۳سالمه کاملا مستقلم ولی انقدر ضعیفم که نمیدونی،بزرگترین شکستم تو این۱۲سال زندگی مشترک لعنتی،از دست دادن فرصت طلایی باروری بوده الان کلی مشکل دارم تو۳۳سالگی دنبال فریز تخمک میرم که آرزو مادر شدن تو دلم نمونه...من حلالش نمیکنم منو تو ضعیف ترین حالتم قرار داده شاید به رو نیارم سفت و سخت تو جلسات حاضر شم ولی تو خلوتم کارم فقط گریه کردنه...خدا به دادت برسه کارمند دادگستری هست!؟واسه من یه شیرین مغزه کلی مشکل واسه من درست کرده
عزیزم انشالا زود به آرزوت میرسی با یه پدر حسابی برای بچت. منم ازش نمیگذرم. خیلی عذابم داد. خیلی. کارهایی کرد که همه میگن چقدر صبوری کردی. ولی به قول تو منم ضعیف بودم وگرنه بار اول میرفتم. عمرمون رفت. منم گاهی میرم توی حموم دوش میگیرم و گریه میکنم که کسی نبینه. ولی واقعا واقعا پشتم خالیه. خودمون باید تلاش کنیم این دوران بگذره و زندگی جذید شروع کنیم
50؟ من فکر میکردم شوهر من سیصد میده خیلی رو داره. دقیقا مثل شوهر من. اصلا منو قبول نداره. تا حرف میشه کلی به من و خانوادم توهین میکنه تحقیرم میکنه. این بار دیگه سمتش نرفتم. هربار که مثل احمقا دلم واسه خاطرات خوب تنگ میشه خودمو یاد حرفا و توهیناش میندازم تا اروم بشم. بذار برن. فکر میکنن فرش قرمز براشون پهنه. ببینم کی مثل ما باهاشون میسازه
اول سعی کن به درآمد برسی کنارش هم توکل کن بخدا من همش میگم من بعد از جدایی هم میخوام راه راست رو انتخاب کنم تو کمکم کن به کسی محتاج نشم حتی خانواده ام با آبرو زندگی کنم،زندگیمو بسازم خودت خیر رو تو مسیرم قرار بده
ایشالا که خدا کمکمون میکنه. هرکسی تلاش کنه به نتیجه میرسه حالا شاید یه کم طول بکشه. فقط همش از خدا خواستم کمکم کنه از تنهایی به هیچ مردی پناه نبرم. از خدا خواستم از تنهایی وارد زندگی هیچ زنی نشم. خدا کمکمون کنه
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیست
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
-3 ثانیه پیش
-3 ثانیه پیش
1 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز