هم وقتشو داری ... هم فرصتش پیش اومده ... هم کسی اصلا نمیفهمه ... ولی چون اشتباهه از انجام دادنش منصرف میشی...! این معنای دقیقه اصالته...راه پنهانی میخانه ندانند همه کس! جز من و زاهد و شیخ و دو سه رسوای دگر...!
بچه ها باورتون نمیشه! برای بچم از «داستان من» با اسم و عکس خودش کتاب سفارش دادم، امروز رسید خیلی جذذذابه، شما هم برید ببینید، خوندن همه کتابها با اسم بچه خودتون مجانیه، کودکتون قهرمان داستان میشه، اینجا میتونید مجانی بخونید و سفارش بدید.
اگر از من بپرسن قشنگترین واژهای ای که یاد گرفتی چیه؟میگم پذیرش...پذیرفتن شرایط با تمام سختی هاش،پذیرفتن آدما با تمام نقص هاشون، پذیرفتن این که مشکلات هست ولی باید ادامه داد، پذیرفتن اینکه گاهی اشتباه میکنم ،پذیرفتن اینکه من کامل نیستم، پذیرفتن تموم فقدان هااا، پذیرفتن تمام از دست دادن ها 🌱 شکست خوردن هااا ،رها شدن هااا داشتن پذیرش یعنی پایان دادن تمام دعواها و اختلاف ها 🤍پایان حال بد وجنگ و اعصاب و شروع آرامش....بپذیرید بچهها همه چیز رو بپذیرید و رها کنید...اگر کسی دوستون نداره ،اگر کسی ارتباطش رو باهاتون کم میکنه اگر کسی ازتون متنفره اگر کسی ازتون دور میشه اگر زندگی اونطور که میخواستین پیش نمیره هیچی جز پذیرش و گذشتن نشون نمیده...چقدر بالغ هستید 🌻یه عدد نومزد دارم که تمام منه:)💚 جان من است او 🤭درخواست دوستی به هیچ عنوان ندید و قبول نمیکنم باتچکر 💙
منم فرزند کوروش ز اسطوره پادشاهان نیک ایران ، منم فرزند آرش کمان گیر ز اسطوره کمان گیران ایران ، منم فرزند آریوبرزن ز اسطوره فداکاران ایران ، منم فرزند بانو آرتمیس ز اسطوره دریانوردان ایران ، منم فرزند بی بی مریم بختیاری ز اسطوره بانوهای شجاع ایران ، منم فرزند فردوسی ز اسطوره شاعران و نویسنده های ایران ، منم فرزند ابو علی سینا ز اسطوره دانشمدان ایران...✨ایران، ای گهواره تمدن، قصه ات قصه ی دردی دیرینه است. از روزگارانی که کوروش، آن نامدار تاریخ، بذر عدالت را کاشت تا امروز، راه درازی از فراز و نشیب طی کردهایم. آن شکوه باستانی، حالا زیر غبار رنج پنهان مانده. سختی امروز، حکایتی دیگر است. بی پولی، چون سایه ای سیاه، بر زندگی مردم چنبره زده. نان از سفرهها رفته و دلها پر از تشویش فرداست. آزادی، واژهای که در زمان کوروش معنای دیگری داشت، اکنون گمشدهای است که در پس دیوارهای بلند زندانها و سکوتهای اجباری دنبالش میگردیم......حاکمان این روزگار، گویی تاریخ را از یاد بردهاند، یا شاید نخواسته اند که بیاموزند. ظلمشان آشناست، اما مقاومت ما همیشگی.....این سرگذشت تلخ شاید طولانی باشد، اما در دل هر ایرانی، یاد آن شکوه و امید به بازگشت آن آزادی، چون آتشی زیر خاکستر زنده است. این خاک هرگز تسلیم نخواهد شد.