سلام عزیزم شما یکبار تو سایت مدیریت مخارج یه پستی گذاشتی و از جواب من ناراحت شدی من اونموقع هم حلالیت گرفتم ولی الان هر بار میبینم اسمتون را احساس شرم و عذاب وجدان میکنم واسه همین اینجا میخوام براتون توضیح بدم
اول اینکه عزیزم من گفتم شما ابرقهرمان superhero نیستی یعنی قدرت جادویی نداری مثل سوپر من و بت من یعنی ادم هستی ولی داری مثل یه فوق انسان از بدنت کار میکشی و این باعث بیماری میشه مثلا ادم به 7 ساعت خواب نیاز داره شما 2 ساعت میخوابی در اینده مریض میشی شما فکر کردی من میگم شما قهرمان نیستی و نمیتونی الگوی بقیه باشی من کی هستم که تعیین کنم کی قهرمانه کی الگو تو کارخودم موندم
دوم گفتم شما شخصیت فداشونده داری این شخصیت به خاطر اسیب هایی که تو کودکی دیده شخص ایجاد میشه ببین من فکر میکنم همه ما در کودکی اسیب دیدم ما دهه شصتی ها در زمان جنگ و فقر به دنیا اومدیم اینم منظورم تیپ شخصیتی بود نه که شما مهر طلبی مثلا من بعضی اخلاقای تیپ وسواسی یا کنترل گر را دارم همش به همه کامنت میدم خودم میدونم ولی چون از کودکی در من نگرانی و کنترل گری هست دروجودم نهادینه شده بعد من چون خودم مثلا تو اون سایت گفتم که پدرم اختلال دوقطبی داشته یا مثلا افسردگی داشتم یه دوره ای و اصلا ناراحت نمیشم و گاردی ندارم متوجه نمیشم ممکنه بقیه خیلی بهشون بربخوره معذرت میخوام ازتون من چون حساسیت نداشتم متوجه حساسیت بقیه نمیشم
سوم اینکه عزیزم من 20 ساله تو صنایع سخت تو محیط کارگری کار میکنم متاسفانه لطافت شخصیتم و حرف زدنم کمه نمیتونم مهربونانه حرف بزنم باعث سوتفاهم میشم اگر برمیگشتم عقب اون کامنت را براتون نمینوشتم خیلی عذرمیخوام که قلبتون شکست من از قلب شکسته شما به خدا پناه میبرم که ان الله عندالقلوب المکسره حلال کنید قصد ثواب داشتم کباب شد شما حتما خودتون صلاح خودتون را بهتر میدونید و من خودم انقدر گره روانی دارم کی هستم برای بقیه تعیین تکلیف کنم
امیدوارم من را ببخشید به خودتون افتخار کنید و خیر دخترتون را ببینید