اگه انشالله تا قبل ۲۵سالگی مردم
دوست دارم این شعر برای سنگ قبرم باشه:
نوگلی پرورده یودم خاک از دستم ربود
آنچنان دربرگرفت انگار در عالم نبود
سالها زحمت کشیدم تا گلم پرورده شد
ناگهان پیک اجل آن غنجه را از من ربود
الان ۲۳سالمه
بخدا از زندگی سیرم
از همههههههههههههه چی خستم
خسته
از مامان بابام بگیر تااااااااااااااااااااااااااااا درس خوندم
آخه زنده موندن آدمی مثه من فایده ای نداره
بخدا بزرگترین لطفی که تدا میتونه در حق من بندش بکنه اینه جونمو یگیره
فایده نداره اخه
زبونت لال دخترم این چه حرفیه
هی روزگار
بر سنگ مزارم بنویسید
آشفته دلی خفته دراین خلوت خاموش
او زاده ی غم بود که از خاطره ها گشت فراموش
دور از جونت
من دوس دارم بنویسم
من ان گلبرگ مغرورم که میمیرم زع بی ابی ولی با خفت و خواری پی شبنم نمیگردم
عزیزم این حرفهای بچه گانه چیه. جوونی تمام تلاش تو بکن زندگی تو بسازی و اخرتتو. توشه جمع کنی برای خودت. فقط یکبار فرصت زندگیداری. لذت ببر ازکوچکترین چیزها. و از دنیای آخرتت غافل نشو. که هرچه بکاری اینجا اونجا برداشت میکنی. صرفا ب اسم مرگ و دراروزی مرگ ب خودت جفا نکن گل من💚🤲🏻در پناه امام زمان باشی انشاالله
اسی الان شما از زندگیت لذت نبری تو فکر اینی که وقتی مردی با خوندن شعر رو قبرت لذت ببرن
میخوام نخونند از من میشنوی الان حال دلتو خوب کن
اومدنم تو این دنیا دست خودمون نبود ولی ساختن زندگی و دنیامون دست خودمونه حتی اگر خیلی سخت باشه ولی برای حقمون از این دنیا باید جنگید من برای همه روزهای این پنجاه سال زندگیم جنگدم نمیگم خیلی موفق شدم ولی راضیم میگی گرسنگی وقتی ۱۶ سال داشتم یک ماه فقط نون خالی میخوردم شروع کار و استقلالم بود
