اینو یه خانومی نوشته بود:
این پست درمورد لابیاپلاستیه.
درسته که حیطه تخصصی من بیشتر استخون و حومهس؛ ولی به عنوان کسی که چیزکی از اصول جراحی میدونه؛ میخوام چیزایی رو روشن کنم.
آناتومی «تقریبی» عضو تناسلی زنانه اینجوریه که اون قسمت عمدهای که از بیرون میبینید و روش مو درمیاد؛ لابیای ماژوره. اون قسمتی که لای لابیای ماژوره و روش مو درنمیاد لابیای مینوره که دو طرف لابیای مینور روی کلیتوریس به همدیگه میرسن. همونطور که قیافه زنها با هم متفاوته، در اون قسمت هم با هم تفاوت دارن. لابیای مینور و کلیتوریس هم خونرسانی قویای دارن و هم پایانههای عصبی بسیار زیادی که مسئول لذت جنسی هستن، اونجا قرار دارن.
لابیاپلاستی قراره چیکار کنن؟
به زبون ساده یعنی قراره با متدهای مختلف؛ لابیای مینور رو دستکاری کنن که شبیه چیزی بشه که در پ...ورن به عنوان شکل معمول عضو تناسلی زنانه نمایش داده میشه. چیزی با همون اصولی شبیه ختنه زنان…
به صورت عملی بخوام توضیح بدم یعنی رو عضوی که همینجوری به دلیل تاریکی/رطوبت/گرما در معرض عفونته عملی رو انجام بدن که خواه ناخواه به پایانههای عروقی و از اون مهمتر عصبی آسیب موقت یا دائم بزنه. این گزاره منطقی یعنی ریسک بالای عفونت، درد مزمن، ناتوانی در ارگاسم و دوره نقاهت طولانی.
به زبون ارتوپدی بخوام ترجمه کنم اینجوری میشه که: شما برای ظریف کردن ساعد خودتون بیاید استخون اولنا و بافتهای اطرافشو بردارید (کماکان ریسک عفونت این عمل از لابیا پلاستی کمتره). ساعد شما کوچولو و ظریف میشه ولی اون دست دیگه کاربری دست برای شما نداره. یه زایده اضافیه که دیگه به هیچ دردی نمیخوره.
بنابراین نتیجه میگیریم:
۱) اگر دوسپسر/شوهر/دکتر یا هر خر دیگری از شما درخواست داره که این بلا رو سر بدن خودتون بیارید با نهایت سرعت فرار کنید.
۲) اگر فک میکنید عضو زنانهتون زشته و این قضیه طوری رفته رو مختون که همچین بلایی حاضرید سر خودتون بیارید، مشکل از عضو زنانه شما نیست. مشکل اینه که زندگی و اضطرابهای بیپایانش روی روان شما تاثیر گذاشتن و باعث اختلالاتی با ریشه وسواس دارن میشن. بهترین تراپیستی رو که میتونید پیدا کنید و پیشش برید. اگر پول ناقص کردن خودتونو دارید؛ قطعا پول تراپیست رو هم میتونید جور کنید.
