اگه خدایی

استغفرالله فکر کردم معلولیتی چیزی داری اینجور داری شکایت میکنی 

مشکل چیه بی پولید چتونه؟

گاهی اوقات شرایط واقعا سخته درک میکنم ((: 

خدا اونقدر مهربونه که این حرفاتو به حساب ناشکری نذاره 

ولی بی انصافیه اینجوری بگی 

حتما از شرایطی که داری خسته ای 

ولی این خاصیت دنیاست ؛ جای خوشی مطلق نیست

هرچقدر بیشتر به مشکلاتت فکر کنی ؛ بیشتر احساس بدبختی میکنی 

به داشته هات فکر کن و بابتش خداروشکر کن 

ان شاءالله بقیه ی گرفتاریاتم حل میشه 

وقتی عصبانی میشیم ؛ منطقمونو از دست میدیم 

من واسه رسیدن به آرامش این راهو رفتم 

واقعا نتیجه میده 

یه مدت روی چیزهایی که داری زوم کن ؛ خیلی حالت بهتر میشه

سطحی نگر نباش 

دیسک گردن و کمرم بخاطر اینه که چند سال بچمو بغل کردم و بهم فشار اومده 

تو اگه شک داری که بچت میتونه بره مدرسه یا نه 

من نمیدونم بعد از ده سال میتونم بچه ی اوتیسمم رو از پوشک بگیرم یا نه 

بچه ای که خدا بعد از چند سال چشم انتظاری و دوا درمون بهمون هدیه داده

اونقدر تو این سالها بیمارستان بستری شده ؛ که من مواقعی که تو خونه ایم خدا رو شکر میکنم از ته قلبم و ناراحت نمیشم که چرا بین خواهر و برادرا فقط منم که شغلمو از دست دادم و سالهاست که نمیتونم سفر برم و کلی بیماری گرفتم و بخش زیادی از درآمد شوهرم صرف کاردرمانی و پوشک و دارو میشه 

سختی واسه همه اس 

مدلش فرق داره 

یکی کمتر ؛ یکی بیشتر

اگه بتونی لا به لای این سختی ها متوجه نعمتهایی که داری بشی احساس خوشبختی میکنی 

البته همه یه وقتهایی لبریز میشیم هیچ ایرادی هم نداره 

غر بزن ؛ گریه کن تا خالی بشی و دوباره ادامه بده

خیلی طولانی شد ببخشید

فقط اوتیسم نیست 

چند بار تشنج کرده و تحت نظره 

مشکل بلع داره تا هفت سالگی هر چی میخورد بالا میاورد 

نه از دهن از بینی !

جوری که تو یکسالگی پنج کیلو بود چون چیزی تو بدنش نمیموند که وزن بگیره

حالا هم مثل بچه های شش ماهه باید غذا رو میکس کنم بذارم دهنش چون نه جویدن بلده ؛ نه میتونه قاشق دست بگیره ؛ نه حرف میزنه ؛ نه ارتباط چشمی داره ؛ نه بلده بدوه ؛

نه از پارک رفتن لذت میبره نه بازی با بقیه 

اصلا بازی  کردن بلد نیست 

بخاطر ضعف جسمیش همیشه تو خونه بودیم چون به سرعت مریض میشد و تو بیمارستان بستری

همون مدرسه ی خاص که تو دخترتو میبری من هنوز نتونستم ببرم 

بخاطر شرایط زیادی خاصش هنوز جایی ثبت نامش نکردن!

تو این اوضاع همسرم تصادف کرد و دو بار جراحی شد و بعد از سه ماه تونست بیاد سر زندگیش

یکی دو سال بعد بخاطر یه مشکل دیگه دوباره رفت اتاق عمل و دیگه نتونست دخترمو بغل کنه 

الان بچم وزنش زیاد شده و چون حس دست و پاش کمه 

وقتی بغلش میکنم خیلی بهم فشار میاد واسه همین دیسکم زده بیرون 

و از اونجایی که عادت کردی همیشه بدبختیای خودتو ببینی و داشته های دیگرانو ؛ فقط دیدی که رفتم ام آر آی!!

تاپیکهامو دیدی که 

اصلاحرفی از دخترم نیست چون برعکس تو دوست ندارم مدام گرفتاریهامو تو ذهنم مرور کنم 

صحبت بیشتر باهات باعث میشه ناخودآگاه مسابقه ی کی از همه بدبخت تره بذاریم ...

و من به این کار علاقه ای ندارم 

اگه تاپیکهاتو دیده بودم همون کامنت اول رو هم واست نمیذاشتم که حالا برسه به اینجا که بخوام از ناراحتیام بنویسم 

نوشتم شاید یه کم آروم شی که گرفتارتر از تو هم هست 

دیگه جواب نمیدم 

علاقه ای به گفتن مشکلاتم بیشتر از این ندارم

باشه بابا تو بدبخت ترین آدم روی زمینی 

هرچی بلاست رو سر تو نازل شده 

همچنان به ناله هات ادامه بده 

من یه غلطی کردم یه راهکار بهت دادم 

نمیخوای انجام بدی ؛ نده 

فقط دیگه منو ریپلای نکن