۲۲ سالمه هنوز دانشگاه نرفتم
اشتباهم این بود سال اول اصلا برام اهمیتی نداشت همینجوری رفتم سر جلسه سال بعدش پیراپزشکی اوردم انتخاب رشته نکردم و امسال حتی پیراپزشکی هم قبول نمیشم
نه به خاطر اینکه درس ها سختن کاش دلیلش این بود
من انقدر روحیمو باختم حتی یک هزارم بقیه هم تلاش نمیکنم نمیدونم چه مرگمه اصلا نمیتونم تمرکز کنم مدام استرس دارم
پسر عمم امسال سال اولشه پزشکی قبول میشه مامانش گفت درصداش عالی بود،کاش من اصلا دختر این خونواده نبودم که الان پدرم پیش خودش بگه چرا دختر من مثل بچه خواهرش نیست
واقعا زندگیم دیگه بی ارزشه
