شما باشید پدرشوهرتونو دعوت میکنید

من بودم دعوت میکردم 

اینکه هم قرض دادین پس نداده شما خوب پدرش ما که برادر پس نمیده 

از این به بعد قرض ندین 

واسه دعوتم که میگین دعوت نمیکنن  بهتر دوری و دوستی

عزیزم من کلی گفتم در مورد مهمونی خب بزرگترن پدرشوهرتون دوست داری دعوت کن ولی به روی خوش و بدون ناراحتی اما اگر ته دلت ناراحتی با ممکنه تو چهرت ناراحتی نشون بدی اصلا دعوت نکن 

من دختر اونا رو نمی دونم ببخشید منظورم با شما نیست اما من  خودم شاغلم همه کار برای خانوادم می کنم از خرید آجیل و شیرینی عید تا لباس مادرم و .... خب داداشام اینکارا رو هیچکدوم رو نمی کنن یا مادرم همیشه با میاد سفر اما داداشام یکبارم با خودشون نبردنش پدرمم فوت کردن حالااگر یه کلمه مادرم از من با بچه هام تعریف کنه کلا میرن تا سه ماه زنگ هم نمی زنن . ممکنه این وسط مادرم یه لطف بیشتری هم در حق من بکنه مثلا دو روز بچه من رو نگهداره من واقعا تو این شرایط به عروسمون حق نمی دم ناراحت شه یا طلبکار  چون مادرم تو زندگی اونا جایی نداره یکبار مهربونی کرده که بخواد متقابل چیزی ببینه 

در مورد خواهرشوهرامم همینه اگر اونا بیشتر با خانواده خودونن پدر و مادر همسرم حق دارن بیشتر محبت کنن بهش 

نه گلم. این مال چند سال پیشه. 

من باشم حتی اگ نگم غذاشون میفرستم دیگه یهو.دی ک نیستن ک ....ولی اگ دلت رضانباشه وانجام بدی فقط ریا میشه و فایده نداره

اونجوریم میشه 

ولی اگه ادمایی باشن که توقعین و حساسن شاید بگن نخواست خونش بریم و باهم باشیم 

شاید بگی خونه خودتون بهتر باشه

بچهاش اذیت کنن و شلوغ کار؟

چرا پدرشوهرت باخودشون نبردن

برنج با مرغی قرمه ای قیمه ای ...

توم برو خونش بمون خب مگ بیرونت میکنن

عروس با دختر فرق داره

خب شوهر توم چیزی نده بهشون 

من باشم یه غذایی درست می کنم بهر حال عزیز همسرتونن پدر و خواهرش بزرگیت رو نشون میدی 

در مورد خانوادشم مثل خانواده همسر منن انگار سمت همسرم کلا طلبکارن از پسرها  پدرشون مریض میشد میومد تهران می موند هیچکدوم که باهاش نمی اومدن فقط زنگ میزدن میگفتن بهش برسید نبریدش دولتی بیمارستان خصوصی ببرید و .. بخدا دریغ از یه تشکر . حالا پدرشوهرم شیمی درمانی میشدن من مرخصی بدون حقوق گرفته بودم یکسال خیلی اذیت شدم اما یه جا یاد گرفتم محل نذارم به حرفاشون و کاراشون

 پدرشوهرم بیمار بودن  البته دلم‌میسوخت

 اما خواهر شوهرای طلبکارم خیلی دور برداشتن بعد چند سال  کلا خیلی رسمی شدم از جایی به بعد و در جواب متلکاشون فقط،لبخند می زدم رفت و آمدم کم کردم الانم در حد یه بار در سال من خیلی البته صدم رو یه زمانی گذاشتم بعدش خسته شدم همسرم خودش بعد فوت پدرش بخاطر این حجم درک پایین خانوادش ازم عذرخواهی کرد و گفت ممنون تحمل کردی این همه سال 

سر کار می‌رفت.