از همه لحاظ با پسرا بیشتر ارتباط میگیرم و بهم خوش میگذره ولی تو جمع های دخترونه حوصلم سر میره اونقدرم ارتباط نمیگیرم که صمیمی بشم تا این سن اکثر دوستای صمیمیم پسر بودن یا مثلا پسرخاله هام و به سنم ربطی نداره کلا کوچیکو همسنو بزرگ با جنس مخالفم ارتباط خوبی دارم. ولی خب دیگه الان 18 سالمه جدی تر شده این مشکل.. فردا تو جامعه و دانشگاه حرف برام در میارن درصورتی که واقعا نیت خاصی پشتش نیست دست خودم نیست ارتباط بهتری باهاشون دارم
شما پیشنهاتون چیه؟ رفتارای خودم پسرونه نیستا اتفااقا خیلی دخترونه هستم
احساس میکنم ریشه در بچگیم داره چون همبازی دختر نداشتم همه فامیلمونم بچه هاشون پسر بودن فقط یدونه دختر دایی داشتم که اونم با ماها قهر بودن
