خودم تحقیر و نادیده گرفته شدن
هیچی جز این دوتا من رو ادیت نمیکنه
تاکید میکنم هیچی
اینکه فک میکنم اگر اونو ول بدم دیگه هیچکی منو خوشبخت نمیکنه
درصورتی ک خیلی اذیتم میکنه نابود شدم باهاش وقتیم نیست خیلی سختمه نمیدونم ای کاش میدونستم چ کنم همش میگم اگر کات کنم بعدا ی دختر دیگه باهاش خوشبخت میشه اونموقع چی
بی ارادگی
حس عقب موندن توی زندگی
مثل بقیه نیستم
نه چندساله تو رابطه ایم
همه میگن پسرخوبیه فلان ولی با من یجوریه کم اهمیت میده اگر میره یجایی اصن یادش میره سراغی ازم بگیره وقتی نیستم اونجور ک باید پیگیر نمیشه اگر سرکاره میگم اهمیت نمیدی میگه درک نمیکنی وقت ندارم اگر سربازیه بهونش سربازی بودنشه اگر میره خونه پدریا مادرش میگه دورم شلوغه
میخوام درک کنم ولی بازم میگم اگر دورش هم شلوغ باشه پا میشه میره دو دقیقه دستشویی جایی ی خبری ازم میگیره یا بجای ک شب تا ساعت ۱ باهاشون بشینه میتونه یکم زودتر بره به بهونه خواب ی خبر از من بگیره
از طرفی ی صدایی تو سرم میگه شاید منم ک درک نمیکنم اینا عادیه
نمیدونم واقعا کاش یکی بود بهم بگه اشتباه از منه یا اون
تحقیر و نادیده گرفته شدن واقعا سوزش داره و خیلی اذیتکنندهست، چون به خودباوری و عزت نفس ضربه میزنه و آدم احساس بیارزشی میکنه.
همین بی توجهی و اینکه فک کنم از بقیه جا موندم
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
57 ثانیه پیش
59 ثانیه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز