دوماهه آشنا شدیم و عاشق همیم و خیلی همو دوس داشتیم. اما مشکل اینجاس ک اون تک پسر بود و من مطلقه
خانوادش اومدن خونمون اما با اخم و متلک مادرش بزور منو. نگا میکرد همش بحث طلاق منو میکشیدم وسط و معلوم بود راضی نیستن و برای رفع تکلیف اومدن. مادرش بحث سکه انداخت ک یا ١۴ تا یا ما میریم و نمیایم. من و خانوادمم دیدیم ک اونا بزور اومدن مخالفت کردیم الان حالم بده بگید ک کارکم درست بود یا غلط
درست بود کارت
ازدواجت موفق نمیشد
پسره چی گفت زنگ نزد
ناامید نشو من دو دفعه تا پای نامزدی رفتم کارم نشد البته عقد ن فقط نشونه یکی تو 16سالگی یکی هم پارسال بهم خورد کل دنیا رو سرم خراب بود حس تنهایی ناامیدی وای خیلی بد بود خیلی سرکوفت مردم نگاهشون فک میکردم هیچ وفت دیگه آدم خوب واسم نمیاد ولی امد نامزد الانم از دوتا قبلی با سواد تر مرد تر صاحب خونه و زندگی مستقل خوشکل و خوشتیپ از خدا خاستم تو خلوت خودم بعضی وفتا حسادت دوتا از خداهرش رو متوجه میشم ناراحت میشم ولی بهم میگه خودم هواتو دارم کنارتم بزار بریم تو خونه خودمون نمیزارم کسی کاری کنه خدا واسم خاست
بیشترین فشار الان رو اون پسره تو هم همراهش باش حالا چه جوری رو نمیدونم هر کی یه جوره ولی جوری نباشه که علاوه برخانوادش و خانوادت تو هم روش فشار بیاری
