من تو دانشگاه

دانشجوی ترم دو هستم ،ولی هنوز دوست صمیمی تو کلاس ندارم،از طرفی تو هیچ اکیپی نیستم ،با اینکه سعی میکنم به همه لبخند بزنم و به بهونه ی جزوه و کلاس باهاشون هم‌صحبت شم ولی ارتباط ادامه دار با کسی ندارم,حتی چندتا از بچه ها پشتم گفتن خیلی مغرورم و خودمو میگیرم ،قبول دارم شاید چهرم اینجوری باشه ولی با رفتارم سعی میکنم مهربونیمو نشون بدم...بعد از دو ترم خسته شدم از تقلای پوچ...میشه اگه تجربه دارید کمکم کنید...