اینکه گفتی نه نظرت مهمه، نه کتابی که معرفی کردی، هیچ چیز جدیدی نداشت.
آدما معمولاً وقتی چیزی برای گفتن ندارن، سریع میرن سراغ تمسخر.
یه جور دفاع از پوچیای که نمیخوان باهاش روبهرو شن.
من با احترام حرف زدم، چون به گفتگو باور دارم،
تو با تحقیر جواب دادی، چون چیزی جز اون بلد نبودی.
و همونجا مسیر بین من و تو جدا شد.
لازم نیست چیزی که نمیفهمی رو بیارزش بدونی.
همهمون چیزایی هست که از درکش عاجزیم...فرقش اینه که بعضیا ترجیح میدن سکوت کنن، بعضیا خودشونو پشت طعنه قایم کنن.