یعنی اگه ویرگول رو از جمله برداریم، معنیش عوض میشه، به این مضمون؛
پرنده ای که تو آسمونه، نصیب ماهی دریا میشه.
در صورتی که اینطور نیست، و هر کدوم واسه خودشون نصیبی دارن.
پرنده آسمونو داره.
ماهی هم دریا سهمشه.
و این بیت، یه معنای سومی هم میده،
مرغِ هوا را نصیب، ماهیِ دریا (یعنی ماهی رو روزی مرغ ماهیخوار کرده)
بله! اینه هنر سعدی، و کاربرد علامات نگارشی.