من آدم سست عنصریم راستش ، و کمی هم تنبل
همیشه یه هفته میخوندم دو هفته نمیخوندم
انقد حال درونیم بد بود ، اصلا آرامش نداشتم ، درونم تماما اضطراب و تلاطم بود ، بی دلیل بد بودم...
یه جا گفتم دیگه بسه ، از همین الان میخونم ، نه منتظر اذان بعدی میمونم ، نه بهونه میارم که پریودم نزدیکه و باشه بعد و فلان
همون لحظه پاشدم خوندم ، و سعی کردم با تموم وجود ازش لذت ببرم و از سر جبر نخونمش ، الان ۹ ماهه که یه نمازمم ترک نشده ، جز نماز صبح که معمولا به خاطر داروهام نمیتونم بیدار بشم و قضاشو سر همون نماز ظهر و عصر میخونم
الان انقد حالم خوبه و آرامش دارم که حد نداره ، زندگیم کلا یه جور دیگه شده
منی که درس و مدرسه رو کلا ول کرده بودم و نصف امتحانا رو یا نمیرفتم یا نمره های داغووون میگرفتم ، معدل ترم اولم شد ۱۹/۶۰
انگیزه و روحیهم بهتر شد ، چقدددد تو درمانم پیشرفت کردم ، و چقد تو تمام گره های زندگیم گشاش های عجیب و غریب دیدم از جایی که فکرشم نمیکردم...
نماز زندگی آدمو از این رو به اون رو میکنه
نماز اگه واقعا نماز باشه و با خلوص و بدون ریا خونده بشه ، هم تو مشکلات دستتو میگیره ، هم موقع گناه کردن یقهتو میگیره
نماز حقیقتا منو نجات داد🤝🏻
پاشو تنبلی نکن😅
از همین الان شروع کن ، با لذت و خالص بخون ، وقتی حس خوبشو بچشی دلت نمیاد یه بارم ترکش کنی
چون وقتی نخونی کاملا احساس خلا میکنی