بچها من شوهرم خیلی باهم دعوا میکنیم شوهرم نیدونه ی سری حرفا چیزا ناراحتم میکنه انجام میده
میدونه خونوادش اذیتم میکنن میگه مگه چیکارت کردن
ی جور بازی روانی که من خزص بخورم من میمیرم وقتی حال منو نمیفهمع وقتی از اونا حمایت میکنه بچها من تو دعوا مثل جنون بهم دست میده مثلا خودمو میزنم کاز میکرم خودمو خیلی میزنم بد شوهرم اروم ارومه
نمیدونم چیکار کنم
به نظرتون من مریض روانی ام؟؟
شما رو اون روانی روانی کرده
نه شوهرت روانیه دقیقا
مثل خودش تودعوا اروم باش محل نده کم کم جنون بهش دست میده.بهش بی تفاوت شو
چیکار کنم ب نظرتون شرایط طلاق ندارم دارم داغون میشم اب شدم
شوهرم ادمیه مه بیرون هرکی ببینتش فکر میکنه فرشتس
ولی ب خاطر من از یک از خواسته هاش خواسته های نامعقولش کوتا ننیاد میدونه خونوادش منو ازار میدن
ولی میگه مگه جیکار کردن همجورع باهاشون خوبه
میدونه حق با منه ولی خیلی راحت میگه مگه چی سده
بود نبود من براش هیچ فرقی نمیکنه اگه الان بش بگم میخوان برم میگه خب برو اصلا هیچ تلاشی برای من نداره
بم میگه دوسم داره ها ولی اکه من بگم میخوان برم میگه برو دیروز برام اسنپ گرف منو بفرسته خونه بابام
انقدر حرص میخورم دارم نیمیرم نمیدونم چمه فقط میدونم یهو حالم بد میشه خودمو میزنم حتی اونو میزنم گاهی پتورو گاز میکرم فریاد میکشم گریه میکنم بد اون اروم ارومه خیلی ارم خیلی عصبانی بشه ی دقیقه بعد اروم اروم
نمیدونم عزیزم مجردم بنظرم باید با سیاست کاری کنی که ترس از دست دادنت رو داشته باشه بدونه میتونی بری هرچند اگه نتونی عزت نفست رو بالا ببر واسه خودت تنهایی شاد باش
الان محور زندگیت شوهرته که به خودت اسیب میزنی بخاطر درک نکردن اون باید خودت اولویت باشی
و اگه میخوای بمونی باید خانواده اش رو بعنوان ادم های نزدیک بهش که پیوندشون ابدیه در نظر بگیری هرکسی روحش با خانواده اش زنجیر شده
