لعنت به ذات بعضی نرها

هشت سال پیش ازدواج کردیم خانوادش باهام چپ افتادن بی دلیل بدون عروسی و هیچ‌مراسم خاصی رفتم سر زندگیم با همه چی ساختم با وجودیکه درس میخوندم بچه اوردم براش گفتم بزار زندگیمون گرم بشه تنها خواستم ازش این بود که باهام صادق باشه اخه هیچوقت نمیگفت چقد درآمد داره چقد پس انداز داره نه خونه ای میخرید نه ماشینی خلاصه هیچی …میگفت دست بابامه نمیده!! آخر سر زدم به سیم آخر تحت فشار قرار بگیره به خودش بیاد ! اما با کمال بی رحمی منو حذف کرد از زندگیش انگار هیچوقت با من زندگی نکرده بود و هیچ احساسی نداشت ..باورش برام سخت بود نمیتونستم هضم کنم ! منو با یه بچه ول کرد رفت طرف خانوادش که هیچ وقت ما رو آدم حساب نکردن و هیچ کاری برامون نکردن 

الانم دو ساله پروسه طلاقیم هیچوقت ذره ای پشیمون نشده.. همشم میگه خوب کردم دارم طلاقت میدم تو بد بودی (جورابامو نمیشستی لباسامو نمیریختی ماشین لباسشویی)اگه برگردم عقب هیچ خوبی برات نمیکنم

این است ذات نر🙂