سلام دوستان مجردم 30 سالمه متاسفانه شاغل نیستم و هرچی دنبال کار گشتم نشد که نشد. توی دانشگاه دوست زیاد داشتم آدم منزوی نبودم ولی بعد دانشگاه بیشتر دوستام ازدواج کردن رفتن دنبال زندگیشون بخاطر شرایط کرونا خیلی از دوستامم رابطمون کم شد و بعدش هرچی تلاش کردم که دوباره باهم بیرون بریم و ارتباط داشته باشیم هرکدوم مشغول چیزی بودن و نشد الان تو این سن هیچ دوستی ندارم واقعا نیاز دارم که گاهی با آدم هایی غیراز خانوادم وقت بگذرونم وقتی میرم بیرون میبینم همه با دوستاشون چقد خوش هستن حسرت میخورم اهل دوست پسر و پارتی و این چیزا هم هیچوقت نبودم کلا بچه مثبت بودم همیشه از طرفی همش خانوادم بهم سرکوب میزنن که کار که نمیکنی هیچ دوستی هم که نداری و این خیلی ناراحتم میکنه مگه تقصیر منه که دوست ندارم. کلاس ورزش هم میرم اونجا همه سنشون بالا هس شوهر و بچه دارن همش درمورد بچه هاشون حرف میزنن من چون مجردم منو انگار بچه حساب میکنن واسه همین نشده که باهاشون دوست بشم. هیچکسو ندارم که باهاش یه بیرونی برم حرفی بزنم تلفنی بزنم خانوادمم همش میگن رابطه اجتماعیت بده هیچ دوستی نداری همش بهم تیکه میندازن. بنظرتون تو این سن چجوری میتونم دوست پیدا کنم؟اصلا تو این سن میشه دوست پیدا کرد یا نه؟
مجازی شروع کن
با من دوست میشی؟!
دوست دقیقا به چه دردی میخوره!؟
همین که تنهایی باشگاه و بیرون میری از زندگیت لذت ببر.
بله میشه ولی شما شاید درونگرا هستید
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
