نمیدونم اضطراب اجتماعیه یا چیه تو شهر غریب اصلا دوست ندارم یه دیقه هم مردم رو ببینم فکر میکنم همه دارن قضاوتم میکنن
نون و تخم مرغ تموم شده دیگه مجبورم برم
کدوم شهری
مثل منی
از اسنپ بزن برات بیارن...بیرون رفتن ها رو هم از پیاده روی کوتاه تو یه ساعت شولوغ و خنک شروع کن
بیرون رفتن خوبه ازتباط با مردمم خوبه دلت باز میشه استرست کم میشه
قوربونت رفتی یک کیلو سیب زمینی هم برای من بخر
به این فکر کن که اون بیرون واقعا هیچکس تو براش اهمیتی نداری هرکی درگیری های خودشو داره
خب تو هم اونا رو قضاوت کن
من از بیرون متنفرم چون هرخیابونی رد میشی کلی زن ابله رو میبینم که دنیای زودگذر رو فدای یک لحظه این دنیا کردن سرشون لخته یا اگرم مثلاروسری دارن کل حجم موها بیرونه از پشت یکسری ها مچ پاشون بنمایش دادن یکسری بلوزشلواری هایی که باسن و جلوشون به دید مردها گذاشتن یکسری لباس بلندپوشیدن ساق پا لخته اینها همش آتش جهنم و بدبختی گناهه که که به سرما نازل میشه و اون دنیا جواب کل ملتم باید بدن چون بخاطر ترویج گناه و فساد بدبختی نازل میشه گرانی خشکسالی تورم و حاکم نادان که همین رئیس جمهور ابله که کلا مملکت رو فلج کرده از گرانی و بی برقی و هرچیزی
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
