تا جای کسی نباشم نمیتونم وضعیتی که توش گرفتار شده رو درک کنم.
یاد گرفتم تا با بقیه ارتباطی نداشته باشم،نمیتونم خیلی چیزارو درک کنم.
یاد گرفتم برای آرزوهام بجنگم نه اینکه منتظر کمک دیگران باشم.
یاد گرفتم این منِ قدیمیو پاک کنم و به منِ جدید بپیوندم.
یاد گرفتم اگه امید رو نمیبینم،دلیل نمیشه که وجود نداشته باشه.
درک این چیزا برام مفهوم شده.🥲🌱💕
و خوشحالم که تونستم درکشون کنم.
تاپیکت انرژی مثبت داشت
چقدر قشنگ گفتی اگه امید رونمیبینم دلیل ندارد که وجود ندارد
الان در ناامید ترین حالت ممکنم
تو اگه خودت بخوای میتونی ببینیش
باور کن در ناامید ترین وضع ممکنم تونستم به مفهومش برسم
فقط بدون خدا خودش میسازه.
هرکاری که برامون میکنه صلاحمونه.
امیدوارم مشکلاتت تموم بشت و به آرامش برسی. 💕✨🌱
اما خودت هم از امید داشتن ناامید نشو.
زندگی چیز سختی نیست درک همین چیزایی که شما گفتی،و در آخر باید گفت برای اینکه خودت اذیت نشی نباید از کسی توقع داشته باشی و اینکه فقط خود آدم به داد خودش میرسه
دومیو باید منم بزارم تو درس زندگیم قبلا بودم هی گفتن نه زشته عیبه بچه سال سن که رفت بالا با خودم میگم خوشا اون روزا
نه عزیزم مسخره نه رابطه م کمرنگ بود زیاد خوشم نمیومد با کسی به عیر از دوستای نزدیک و خانواده م معاشرت بگیرم صمیمی نبود چی میشد هیچ وقت شکست اذیت نشدم ولی وقتی گفتن این رفتار اینجوریه اونجوری الکی الکی صمبمی شدم طرف دور بر داشت همشون از قدیم گفتن دور آدمای که نمیشناسی حتی سالها هم گذشته باشه خط بکش
