داشتم از مشکلاتم با خانوادم میگفتم، از اینکه رابطم با مامانم خوب نیست با ناپدریم و بچه هاش سازگاری ندارم، جایی هم ندارم ک برم
یکی برگشت گفت آخی چقدر تنهایی کاش ی ازدواج خوب بکنی راحت شی😐
به قول یکی توی همون تاپیک بدتر منو ناامید کرد😂
من حرفشو منظور دار برداشت نکردم.از روی دلسوزی اینو برگشت گفت.ولی خب اخه چرا تنها راه نجات ی دختر و توی شوهر میبینید
من میتونم چند وقت دیگه دانشگاهم ک تموم شد برم سرکار پول در بیارم میتونم پذیرش بگیرم برم از ایران.شوهر آخه؟ من حالم از هرچی مرد و پسر و ازدواجه به هم میخوره
