نمیدونم چرا اینطوریم انگار تو سرنوشت من عشق و دوست داشتن نیست....عاشق ی پسری بودم که بعد از یک سال رابطه فوت شد بعد از اونم خوشم از یکی دیگه اومد همون دیت اول ولم کرد بعدش چند تا دیت اول رفتم ولی از هیچکدومشون خوشم نیومد تا بالاخره از یکی خوشم اومد اونم یک ماه همش باهم بودیم و تموم شد.
از تنهایی متنفرم چون حتی ی دوست صمیمی هم ندارم حالمم از خودم بهم میخوره چرا سرنوشتم اینطوره؟نمیتونم مثل بقیه ی رابطه عالی داشته باشم؟!
نکنه همش تنها بمونم تا اخر عمر
برای خودت یه هدف درست کن.کاری،اجتماعی،درس بخون
رابطه خودش پیش میاد.
قسمت این بوده حیف چرا فوت کرد
انشالله یکی خوب نصیبت بشه
بقیه رابطه ی عالی دارن؟
میدونی تنهایی مجردی خیلی بهتر از متاهلیه
اگه مثل من سرنوشتت تنهاییه تو متاهلی هم احساس تنهایی خواهی کرد ، با خدا باش تنها رازش همینه
ولی من نمیتونم وقتی یکی نیست حالم هی بده احساس خیلی بدی دارم جدیدا هم بخاطر این اخری رابطمون یک هفته بهم خورده اون داره واسه خودش دنبال ی شخص دیگه میگرده و من همش تو فکرشم نمیتونم حتی به بقیه هم فکرکنم پیشنهادا دیگه هم بهم میشه ولی دیگه نمیتونم وقتی اینطوری ولم میکنن انگار ی جایی از وجودم تیکه تیکه میشه
منم مث تو مدتیه برام بشدت بدبیاری میاد
اول بینیم خراب شد بعد عمل 2 سال نوبت بودم
بعد مهاجرتم نشد
بعدش یهو حسم رو از همه چیز از دست دادم
آنقدر از لحاظ روحی گریه میکنم که واقعا خدا کمکک کنه
سخت نگیر
چون با احساست برخورد میکنی
لیاقتتو نداشته که رفته بهتر از اینه که باشه ولی آدم درستی نباشه
سعی کن آدم خوبی پیدا کنی ، تا کمتر اذیت شی مهم نیست چند سال بگذره فقط با آدم خوب باش
این مدت هم تلاش کن پیشرفت کنی کار و کلاس و پیشرفت تا حالت خوب باشه
