ازدواج نکردن یه درده، ازدواج کردن هزارتا. آدم تا وقتی مجرده همش رویاپردازی میکنه که ازدواج کنم ال میشه بل میشه. غافل از اینکه در کنار یه آدم دیگه قرار گرفتن، با همه تفاوتهای خانوادگی، شخصیتی، رسمو رسوم، عادتها، فرهنگ خانوادگی و و و کلی چالش به وجود میاره. تازه زن بعد از ازدواج خیلی بیشتر از مرد باید فداکاری کنه، از خود گذشتگی کنه، خون دل بخوره که اون زندگی پا بگیره. و تازه همه این شرایط تو حالتیه که طرفت نرمال باشه و مشکلات حاد رفتاری نداشته باشه. بهش اضافه کن هزینه های زندگی رو که زن مدیریت اصلیشو به عهده میگیره. الان یه کیلو برنج معمول که همه میخوریم شده ۲۰۰ هزار تومن. و بهش اضافه کن حقوقی که تو ایران از زن زایل میشه تو ازدواج. مهریه که کشک شد. حق حضانت با مرد، حق طلاق با مرد، و بقیه حقوقم همینطور.