عجب‌‌

ما همیشه یه چند ثانیه دیر رسیدیم

گشنه ولی یجور دیدیمون

که انگار سیر سیریم

ما همیشه سر پایین ولی پیرِ پیریم

تو جوونی پَسی خوری

وسط بگیر بگیری

آره ما پس مونده های

همون عشق و حالای دیر به دیریم

آره ما زامبی بودیم زیر گریم

یادمون دادن همش همدیگه رو زیر بگیریم

آ، سوخته هامون یخ زده

یخ زده هامون سوختن و

یاد گرفتیم زخمای خودمونو دوختنو

آدما همه هَول رو مخ و تو ک.ون نرو

انقده سنگینه حتی یادت میره خوندنو

برزخ ما رو ریپیته رو به روم و مِه گرفت

کاری نداره پُر شدی عین خودم بترک

عین خودم بگیر همه زندگیو به تخ.مت

بزن کوچه علی چپ بشین به فیلم به ت.خ.مه

عین خودم لش و لِی عین خودت بی حسم

منم عین خودت قفلی حتی عین خودت نشستم

چشم غُره هام به دیوار به دنیا یه نیش خند

میزنم و میگم میشه این فرمونو بدیش من

ما بد نبودیم بلد بودیم دنیا ما رو نمیخورد

ما تُنگ بودیم اگه دریا بودیم که ماهیمون نمیمُرد

ما ساده بودیم نبودیم که روحمو نمیبرد

بِبره بچرخونه بعد بیایی بگی مرد