این چه جورشه دیگه چرا دنیا اینجوریه
زایمانم تنهایی رفتم
شیمی درمانی تنهایی رفتم
دکتر تنهایی رفتم
دنبال دارو تنهایی رفتم
تو بدترین روزام بعد شیمی درمانی تنها بودم با دوتا بچه
باید برم تهران تا دیروز همه میگفتن ما میآییم حالا هیچکس نمیاد فردا باید تنهایی برم تهران به هرکسم میگم میگه آخه من فلان روز امتحان دارم آخه من سرکارم آخه من کوفت آخه من زهرمار نه اینکه نتونم تنهایی برم اینقد همه جا تنها بودم عادت کردم فقط میگم یکی یه شب پاتختی بمونه فرداش هرجا خواست بره
منم تا همین پارسال مثل شما بودم انقددررر اذیت شدم که خدا میدونه تا اینکه چندبار به مامانم گفتم بریم بیرون فلان جا یا فلان کارو کنیم. گفت نه کار دارم و اینا منم خیلی بهم برخورد که سن خرو دارم و هنوز نمیتونم کارای شخصی خودمو بکنم خلاصه خودم لباسامو پوشیدم رفتم دنبال کارام یه چند روز این کارو کردم یواش یواش دیگه یخم آب شد
همون دریا و دریا ترسیه وقتی خودتو میندازی توش میبنی اونقدراهم ترس نداره الان من خیلی راحت هرجا بخوام میرم
بله همه جا تنها میرم......................با کی برم آخه؟؟؟؟؟؟؟؟به هیچکسم پیشنهاد نمیدم باهام بیاد خودم میرم
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
21 ثانیه پیش
21 ثانیه پیش
22 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
