یه ساله دیپلم گرفتم این یه سال هیچ کاری نکردم همش خونه بودم یکی دوبار برای کار رفتم ولی نشد سرمووخوردن آنقدر بهم میگن بشین پای درست هزار بار گفتم علاقه ندارم دوس ندارم درسمو بخونم نمیتونم دانشگاه قبول شم ولی کو گوش شنوا هر وقت میگم کار میگن درس پول لازم دارم منم مثلا یه دختر جوونم میخوام کمی گردش کنم بخودم برسم از بس تو خونه موندم افسردگی گرفتم وخودشونم پول نمیدن یعنی ندارن که بدن درک میکنم خرج خونه رو بزور میکشن ولی خوب چرانمیزارن من کار کنم میگن کار خوب بود برو میگم تو آرایشگری استعداد دارم میگن آرایشگر بدنام شده میگم برم فروشندگی میگن اونم حرف دنبالشه خوب من چیکار کنم کار دیگه ای بلد نیستم یعنی از نظر خودم استعداد زیاد دارم ولی همش تانیمه راه مثلا طراحی بلدم ولی نه تا حدی که چهره بکشم کلاس کاراته رفتم فقط کمر سبز دارم نویسندگیم خوبه که اونم باید ملت بشناسند تا یه پولی دستت بیاد ای خدااااااااا
چقدر مثل منی
خیلی سخته
همش بهانس هیچ شغلی کم یا بی ارزش یا اینایی گفتن نیست من فروشنده بودم و خیلی کارهای دیگ اتفاقا کارای سبک و خوبین
اگر. میدونی راه نجاتت درسه لج نکن بخون تا بتونی استقلال پیداکنی
منم سه سال دیپلم گرفتم خانوادم مخالفت نمیکنن با کار ولی خودم ارادشو ندارم شما به رشته های هنری و خیاطی و هم علاقه نداری بری دانشکاه؟
خب بشین سراسری قبول شو مفت و مجانی درس بخون
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
52 ثانیه پیش
55 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
