ولی اصلا خوشحال نیستم از موقعیتم
دلم میخواست شاغل شم الان هستم همون شغلی که ۴ سال هرروز براش دویدمو بدست اوردم
اما هیچ علاقه ای ندارم بهش شبی که فرداش میخوام برم سرکار برام عذابه خیلی دلتنگ همسرم میشم
۶ صبح میرم تا ۵ عصر خیلی خسته میشم شب قبلشم باید ناهار فردامو درست کنم ببرم
نمیدونم چمه انگار همه چی از دور قشنگ بود
دیگه رسیدی ب خود شکوفایی و احساس پوچی میکنی
کلا زندگی تکراری و یکنواخت بدون هیچ هیجانی شذه…
چ شغلی
صدای دهل از دور خوش است
آخه دختر خوب از صبح تا بعد از ظهر کار کردن کل انرژی یه خانم رو میگیره
خانم ظریفه حساسه
منم میترسم که این مشکل برام پیش بیاد . به خاطر دانشگاه باید ۴ سال از همسرم دور باشم تازه وقتی برم سر کار که دیگه هیچی
عزیزم طبیعیه همه تقریبا مثل شمان ساعات کاریتون زیاده یه چندروز مرخصی بگیر برو سفر واستراحت
دوران دانشجویی یا ازدواج نکنید یا ازدواج کردید همون شهری زندگی کنید که دانشجو هستید دوری زوج ها بعد یه مدت عادی میشه رابطه ها سرد میشه و کم کم خیانت
برای کار هم یه کار پاره وقت
