من برای زندگیم خیلی زحمت کشیدم،روزهای سختی را گذروندم و چ طلمی که خانواده شوهرم به من کردن
الان همونها برای جاری ها زندگی ساختن که فقط تو پول غلت بزنن
یعنی هرکسی جای من بود سکته کرده بود ( دور از جونتون)
و من هیچ وقت به این مسئله اعتراض نکردم حتی گفتم مهم نیست ،من روزیم را دست پسرتون هم نمیبینم چ برسه دست شما ببینم
و واقعا هم مهم نیست ،نه اینکه ژست الکی بگیرم
یا عمرا تو دلم حرص بخورم و جالبه اونها که لقمه اماده گذاشتن دهنشون و از لحاظ مالی از من جلوترن ،سعی میکنن حالم را بگیرن
اما حرص نمیخورم ،کسی که ارامش داره به خراب کردن حال بقیه فکر نمیکنه
حس می کنم من ارامشم خیلی از اونها بیشتره
اینها به لطف خدا و اموزه های استاد مقدم هست