مادرم و زن های همسایه هر صبح میرن پارک پیاده روی و ورزش میکنن بعد یکی از همسایه هامون پدرش هفته پیش فوت کرده فردا قراره دوباره با همسایه ها پیاده روی بره امروز یکی از همسایه ها میگفت این چقدر بی عقله هفته پیش پدرش مرده حالا مبخواد بیاد تو پارک بدوعه😐 بعد میگفت تو مراسم پدرش فقط چند قطره اشک ریخت اصلا ناراحت نبود با صدا بلند گریه نکرد😐واقعا چرا ما ایرانیا انقدر مرده پرستیم و فرهنگ عزاداری داریم؟ خیلی مسخره س طرف مرده دیگه م برنمیگرده حالا چرا باید ۴۰ روز تفریح نکنی نخندی ورزش نکنی ؟ اون برمیگرده؟؟ نهههه ما عادت داریم سنت های مزخرفو ادامه بدیم در صورتی که مرگ جزئی از زندگی عه باید قبولش کنیم
هنوز فوت شدن یک نفر توی اقوام ما لُر هارو پس ندیدی
عزیزم اون چهل روز هم فقط صرف عزاداری نمیشه
ادم سعی میکنه مرگ عزیزشو بپذیره و کنار بیاد باهاش
بلوچستان فقط تا سه روز مجلس ترحیمه کمتر گریه های بلند و شیون و .. دیده میشه
مُرده برامون عزیزه مخصوصا جوون باشه و مجرد
واویلا میشه داریم تا یک سال هم نه تفریح نه اصلاح صورت نه لباس رنگی و .. بیشتر خانواده شخص
فامیل های نزدیک هم به احترام اون خانواده تا چهلم
اگه مجرد باشه سر قبرش دست میگیرن آهنگ شاد سوزناک میزنن ب خودشون گِل میزارن چادر میبندن و ...
پوست صورتشون وحشتناک میشه ..
و ... و ...
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
