من همیشه این حس رو داشتم که صحبت کردن بسیار نرمال با پسری غیر از نامزدم خیلی خیلی کار مزخرف و حتی خیانت به حساب میاد.
دست خودمم نیست همیشه تو ذهنم اینجوری بودم
(فقد صحبت کردن اینکه نگاهم بیوفته به کسی بدون فکر بد)
به شدت بهم میریزم و دلم نمیخواد کسی غیر اون از ذهنم حتی رد شه.
من قبل از اینکه آشنا شم با دوست پسرم و قبل اینکه بیاد تو زندگیم چند باری اومدن ادمایه غریبه پیویم و میخواستن بهم نزدیک شن که اجازه ندادم یکیشون دو روزه فهمیدم ادم کثیفیه و عکس میخواست حرومزاده
وگرنه صحبت عادی
الان با خودم میگم دلم میخواست حتی با اون ادمایه بی لول هم صحبت نمیشدم و تو گروه مختلط نباید وارد میشدم و ناراحتم:(
